About

There was a boy
A very strange, enchanted boy
They say he wandered very far
Very far, over land and sea
A little shy and sad of eye
But very wise was he

And then one day,
One magic day he passed my way
While we spoke of many things
Fools and Kings
This he said to me

The greatest thing you’ll ever learn
Is just to love and be loved in return

 

9 Responses to About

  1. tatiana says:

    fovero blog. eilikrina! variemai n’analyw, alla o,ti postareis to diavazw monoroyfi!
    k m’aresei to kollima me tin marion. an k eimai gynaika k straight, ayto to plasma exei kati to monadiko;)
    synexise, edw eimaste na se diavazoyme

  2. Faye says:

    τρομερη επιλογη αυτό το άσμα για “story of your life”,
    Δεν το ήξερα αλλα το ακούω και ειναι σα να λεει τα πάντα για σένα χωρίς να αποκαλυπτει τιποτα.

    mystery man…

    • Νίκος Ράπτης says:

      Υπέροχο τραγούδι πράγματι, αλλά ξέρετε τι θα ήταν καλύτερο; Ο κριτικός να μας δείξει ένα κανονικό bio και όχι να μας διηγείται (τάχα μου) τη ζωή του μέσω ασμάτων… Είναι δημοσιογράφος, δε πρέπει να ξέρουμε κάποια πράγματα για εκείνον;

    • Νίκος Ράπτης says:

      Δημοσιεύτηκε το σχόλιο μου τη προηγούμενη φορά; Το ξαναγράφω πάντως…

      Υπέροχο τραγούδι πράγματι, αλλά ξέρετε τι θα ήταν καλύτερο; Ο κριτικός να μας δείξει ένα κανονικό bio και όχι να διηγείται (τάχα μου) τη ζωή του μέσω ασμάτων. Είναι δημοσιογράφος, πρέπει να ξέρουμε κάποια στοιχεία γι’ αυτόν!

      • Ευχαριστώ πολύ για το σχόλιο Νίκο.

        Σε αυτό το blog βάζω προσωπικά άρθρα και κριτικές (για να τα έχω κάπου συγκεντρωμένα). Οι κριτικές έχουν link για το site με το οποίο έχω μια συνεργασία, οπότε το ονοματεπώνυμο μου είναι εμφανές.

        Απλώς, μου είναι πολύ άβολο να γράφω προσωπικό bio (ειδικά όταν δεν χρησιμοποιώ το blog με φιλοδοξία ή σαν εναλλακτικο Linkedin για να μπω σε media)

        Λέω να το κάνω όμως, γιατί τα άσματα ζωής μπορεί να φαίνονται λίγο… “τάχα μου”, όντως.

        Και πάλι ευχαριστώ,
        Ανδρέας Κύρκος

  3. Νίκος Ράπτης says:

    Χάρηκα πολύ κύριε Κύρκο,
    Πέντε πράγματα:
    1) Σας ευχαριστώ που απαντήσατε στην ερώτησή μου.
    2) Δύο παρακαλώ για την απάντησή σας.
    3) Το γνωρίζω πως βάζετε λινκ και επομένως ξέρω ποιος είστε (ήξερα επίσης πριν δημοσιεύσω το σχόλιο μου πως λέγεστε Ανδρέας Κύρκος, σας “παρακολουθούσα” μέσω avopolis), απλώς με έπιασε το παράπονο που μπήκα στο “about” και περιείχε μόνο μία φωτογραφία και ένα τραγούδι (στίχοι & instrumental). Εννοούσα στοιχεία από την εμπειρία σας στο επάγγελμα του δημοσιογράφου (ξέρετε, σχολές κ.α.). Μέχρι τώρα πίστευα (λανθασμένα;) πως αν έχεις καριέρα “ειδικού” η άποψή σου μετράει περισσότερο, ακόμα και από εκείνη ενός αγνού σινεφίλ για παράδειγμα. Όπως και να ‘χει, δεν ήθελα να σας βάλω σε πρόβλημα!
    4) Συγγνώμη που βλέπετε το σχόλιο μου δύο φορές! Είναι η πρώτη μου φορά, δεν έχω συνηθίσει τη διαδικασία…
    5) Συγγνώμη επίσης αν καθυστέρησα να απαντήσω! Καθυστερώ να διατυπώνω όπως πρέπει τις απαντήσεις μου! Είμαι τελειομανής…

    • Δεν πιστεύω ότι η άποψη βαραίνει περισσότερο από την απαρίθμηση σπουδών ή από τη δημοσιογραφική ιδιότητα.
      Το κείμενο οφείλει να είναι καλογραμμένο. Όλοι έχουμε απόψεις, το ζητούμενο της κριτικής είναι να εμβαθύνει, να δώσει εργαλεία κατανόησης, πέρα από το “μου αρέσει” και “δεν μου αρέσει”. Η κριτική στην τέχνη είναι δύσκολο είδος γραφής. Απαραίτητο επίσης.
      Αυτό το blog απευθύνεται σε λάτρεις της μουσικής και του σινεμά εκεί έξω. Δεν παριστάνω τον opinion maker ούτε έχω καριέρα ειδικού. Συνομιλητές αναζητούν τα κείμενά μου και ανθρώπους που μοιράζονται τα ίδια πάθη.

      Εκτιμώ πολύ το σχόλιό σου πάντως.

  4. Νίκος Ράπτης says:

    Σας ευχαριστώ. Σωστός!

  5. Νίκος Ράπτης says:

    Κοιτώντας ξανά τα σχόλιά μου, θα ξεκαθαρίσω το εξής: Δε σκόπευα να σας “εκθέσω” ή κάτι τέτοιο, ούτε ήθελα να είμαι αυστηρός απέναντί σας. Απλά νόμιζα ότι τα στοιχεία που ξέρω για σας, όντας δημοσιογράφος, ήταν απελπιστικά λίγα, και αυτό με απογοήτευσε κάπως. Μου είχατε προκαλέσει πολύ το ενδιαφέρον επειδή μου άφησαν ιδιαίτερα θετική εντύπωση κάποια απ’ τα κείμενα σας στο Avopolis, όπως π.χ. η κριτική σας για το “Ιερό Ελάφι” του Λάνθιμου. Όχι γιατί συμφωνούσα μαζί σας -άλλωστε τις περισσότερες ταινίες που αναφέρετε δεν τις έχω καν δει!-, αλλά γιατί μου άρεσε ο τρόπος σκέψης και -κυρίως- έκφρασης.
    Στη συνέχεια, βρήκα την αφορμή να ξεκινήσω μια συζήτηση γύρω από τα προσόντα του σινε-κριτικού. Ξέρετε, είναι ένα θέμα που με ενδιαφέρει και θέλω ερεθίσματα, να ακούω/διαβάζω απόψεις, πολλές φορές αντικρουόμενες, γιατί νιώθω πως μου λείπουν σημαντικά…
    Όπου και να τελείωνε η συζήτηση βέβαια, ένα πράγμα είναι σίγουρο: το ότι η κυρία Kael δεν αναγνωρίζεται τυχαία ως “one of the greatest” στο επάγγελμά της. Ούτε άδικα, κατά τη γνώμη μου…

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.