Madrugada Live

46dMdrg_11.png

Κανείς δεν πρέπει να έχει αυταπάτες για το εκτόπισμα των Madrugada στην Ελλάδα. Οι φετινές sold-out εμφανίσεις στη χώρα μας ήταν θριαμβευτικές, με όποιον τρόπο και αν επιλέγουμε να αποτιμήσουμε μια συναυλιακή επιτυχία, είτε σε νούμερα, είτε σε συναισθηματικό αντίκτυπο. Αν και είναι ο Sivert Høyem αυτός που χτίζει και συντηρεί στην ουσία τη μακροχρόνια σχέση με το εγχώριο κοινό (ως τακτικός παίχτης σε καλοκαιρινά φεστιβάλ), οι Madrugada παραμένουν μεγάλο brand name, 20 χρόνια από την κυκλοφορία του πρώτου τους άλμπουμ Industrial Silence(1999).

Από το εναρκτήριο “Vocal”, όλα ξεκίνησαν άψογα και συνέχισαν έτσι μέχρι το τέλος. Με μια προσεγμένη setlist γεμάτη από τίμια, στρογγυλά, κιμπάρικα ροκ τραγούδια, οι Madrugada κέρδισαν κάθε ακροατή ξεχωριστά, καθώς πάτησαν τα σωστά κουμπιά συναισθήματος και θεάματος. Πρόκειται για κομμάτια που φέρνουν ζυγισμένη καταχνιά στην ατμόσφαιρα –δεν είναι δύσκολο, επομένως, να καταλάβεις τον λόγο που ο Høyem έχει γίνει σχεδόν ντόπιος super star. Ξέρει πώς να χρησιμοποιήσει τη σκαμμένη βραχνάδα του, ξέρει πώς ακριβώς να ξεδιπλώσει τη μελαγχολία του, πότε να κραυγάσει και με ποιους τρόπους να αφήσει τη σκουριά και τη ραγάδα να φανούν διακριτικά. Μπορεί να εξακολουθεί να ερμηνεύει κάπως αυτάρεσκα, όμως γνωρίζει καλά τα ερμηνευτικά ατού που διαθέτει και φροντίζει να τα αναδείξει για να ερεθίσει το ακροατήριο. Η χαρμολύπη του “Shine”, η αρρενωπότητα του “Higher”, το εσωστρεφές πάθος του “Salt”, η κιθαριστική ορμή του “Belladonna”, όλα έλαμψαν και παίχτηκαν στις σωστές τους διαστάσεις, με επαγγελματισμό και σιγουριά.

Το “Norwegian Hammerworks Corp.” παραμένει ένα υπέροχο τραγούδι, το οποίο απογείωσε το live στη σωστή στιγμή. Οι δεσμίδες λευκού φωτός από το τζάκετ του Høyem έκαναν το στάδιο να λαμπυρίζει εντυπωσιακά, με τους επαναλαμβανόμενους στίχους «The Hands Of Love» να προκαλούν κύματα ενθουσιασμού. Κι ενώ άπαντες περίμεναν την εισαγωγή του “Strange Color Blue” για να τσιρίξουν με την καρδιά τους, ιδιαίτερα ξεχωριστή στιγμή στάθηκε το snippet του “State Trooper” του Bruce Springsteen, μέσα στο τραγούδι. Ακόμη και στο hit “Majesty”, στο σκονισμένο “Hands Up – I Love You” και στο τρυφερό “Electric”, ο Høyem κέρδιζε σχεδόν μόνος του το στοίχημα, καθώς έβγαινε μπροστά να φωνάξει, να κατευθύνει προς τα έξω όσα τον κινητοποιούν και να αφεθεί όσο χρειάζονταν στον λυγμό της συναισθηματικής εμπλοκής του. Από το “Quiet Emotional” μέχρι το “Honey Βee” οι ημιφωτισμένοι ρόκερ απέδειξαν ότι έχουν εντρυφήσει άριστα στα ύψη των Tindersticks (χωρίς τον σοφιστικέ λυρισμό) και στα βάθη του Nick Cave (χωρίς το κολασμένο ψυχόδραμα). Οι Madrugada πάντοτε φιλοδοξούσαν να βρίσκονται στο γήινο ενδιάμεσο, ήπιοι και ειλικρινείς, και απλώς να συντροφεύουν τα νυχτερινά όνειρα των ρομαντικών ακροατών τους με την αρσενική, βαρύτονα υγρή μουσική τους.

Από το Avopolis

Advertisements

About InfluencesOnly

a television version of a person with a broken heart
This entry was posted in Music. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.