Stories Behind the Songs #1

To τραγούδι «Το Χριστινάκι» κυκλοφόρησε το 1967, στον δίσκο «Τα Τραγούδια Της Καίτης Χωματά» από την Lyra. Γνώρισε μεγαλύτερη απήχηση ένα χρόνο μετά, όταν κυκλοφόρησε στην «Ανθολογία» του Γιάννη Σπανού. Πρόκειται για ένα ποίημα του Βασίλη Ρώτα που μελοποιήθηκε από τον Σπανό πάνω στην εποχή της μεγάλης δόξας του. Η τρυφερή ερμηνεία της Χωματά πάνω στην παιχνιδιάρικη μουσική, μας προδιαθέτει για ένα νοσταλγικό, καλοκαιρινό τραγούδι, προτού έρθει η τραγική κατάληξη στο τέλος. Μια νεανική απόδραση συμμαθητών που έμελλε να είναι μοιραία. Το ποίημα μιλάει για 12 αγόρια που κάνουν μια ζαβολιά παρασέρνοντας μαζί τους το όμορφο Χριστινάκι για βαρκάδα στα ανοιχτά της θάλασσας. Όμως η ανεμελιά τους. καθώς μαγεύονται από τη χάρη και το τραγούδισμα του κοριτσιού, σε συνδυασμό με την απειρία τους να κουμαντάρουν τη βαρκούλα στα βαθιά, τους οδηγεί σε ομαδικό πνιγμό.

Τι ακριβώς συνέβη όμως πάνω στο πλεούμενο αυτής της παράξενης ιστορίας;

Στα πονηρά τρίστιχα της γραφής του Ρώτα, κρύβεται μια άλλη ιστορία, πολύ πιο τρομερή, που θα είχε επάξια θέση ανάμεσα στα Murder Ballads του Nick Cave. Τα «Δώδεκα αγόρια της τάξης» που «ορκιστήκανε στην παλικαροσύνη να κλέψουν τη Χριστήνη» οργάνωσαν μια ομαδική σεξουαλική αποπλάνηση του κοριτσιού στα ανοιχτά, εκεί που δεν θα την ακούει κανείς. Καθώς «το Χριστινάκι τραγουδά» με την «γλυκιά φωνή της» τα αγόρια «συμπαλεύουν» και «φιλί γυρεύουν» και ταυτόχρονα τους ζώνει μια «λαχτάρα», φυσικά ερωτική. Η βάρκα σύμφωνα με τον ποιητή, δεν είναι ανέμελη και γεμάτη τραγούδια, αλλά «ποθοπλάνταχτη» και «μες του έρωτα τα πάθη». Στο τέλος μάλιστα, οι ποιητής αποστασιοποιείται από την απόπειρα βιασμού καθώς λέει «Δεν κλαίω τα δώδεκα παιδιά, τους νιους, τους μαθητάδες» (γιατί δεν το αξίζουν για την πράξη τους) και συνεχίζει λέγοντας «Μόν’ κλαίω τα μάτια τα γλαρά, το λυγερό κορμάκι, που ήτανε δώδεκα χρονών παρθένα».

Ο Σπανός χώρεσε στο τραγούδι τους 14 από τους 21 στίχους του Ρώτα. Στο πλήρες ποίημα, η αγνότητα της Χριστίνας ανάμεσα στα ξαναμμένα αγόρια φαίνεται πεντακάθαρα στους στίχους «Ποιος είδε πετροπέρδικα να παίζει με γεράκια». Επιπλέον, ο ποιητής προειδοποιεί διακριτικά την αθώα ηρωίδα λέγοντας «Χριστίνα, ο νους σου πού ΄ναι;», προφανώς όχι γιατί ήταν ονειροπόλα, αλλά γιατί ήταν αφελής. Φυσικά, η βάρκα είναι ακυβέρνητη στα κύματα γιατί «τα παιδιά ψάχνουν να βρουν της Χριστινιώς το στόμα» καθώς «χυμάνε» όλα μαζί επάνω της, πριν πνιγούν αβοήθητα.

Advertisements

About InfluencesOnly

a television version of a person with a broken heart
This entry was posted in Music. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.