Ο Bowie του σινεμά.

Το αστρικού μεγέθους (με κάθε έννοια) πολιτισμικό εκτόπισμα του Ντέιβιντ Μπόουι ήταν φυσικό να ακουμπήσει και την τέχνη του κινηματογράφου μέσα από σποραδικές εμφανίσεις σε ταινίες. Το φλερτ του καλλιτέχνη με το σινεμά ήταν πάντα διακριτικό και η παρουσία του δεν καπέλωνε ποτέ το οργανικό σύνολο των ταινιών στις οποίες συμμετείχε. Παρακάτω, θυμόμαστε μερικούς από τους βασικότερους σταθμούς μιας αθόρυβης αλλά αξιομνημόνευτης καριέρας

«THE MAN WHO FELL TO EARTH» (1976)

Please find attached the file(s) you requested. Any further correspondence should be addressed to stills.films@bfi.org.uk ----- SOURCE CREDIT - "British Film Institute" Reproduction of this image requires the appropriate copyright clearance. In making this image available, the bfi confers no licence to use or copy the image. All copyright clearance is the responsibility of the user. In consideration for making this image available, the user hereby agrees to indemnify the bfi against any claim or liability arising from the use of this image. The information service of the bfi National Library may be able to carry out copyright ownership research on your behalf. Fax +44 (0) 20 7436 0165 for details of services and costs. British Film Institute 21 Stephen Street London W1T 1LN Tel +44 (0) 20 7255 1444 http://www.bfi.org.uk/ -----

Ένα εξωγήινο android, «πέφτει» στη Γη σε αναζήτηση νερού για να σώσει από την καταστροφή τους δικούς του, πίσω στον πλανήτη του. Στην πορεία όμως θα εθιστεί στις καταχρήσεις, στις απολαύσεις και στην… ανθρωπότητα.  Ο ρόλος τού Μπόουι με το μεγαλύτερο cult status που εσωκλείει όλα τα χαρακτηριστικά του Ziggy και την μαγνητική πρώτη εποχή της δισκογραφίας του. Τα jump cuts και η ανορθόδοξη ματιά του Βρετανού  Nicolas Roeg (σκηνοθέτησε και τον Mick Jagger στο υπέροχα σουρεαλιστικό Performance). Το παρανοημένο μοντάζ χαρτογραφεί μια διανοουμενίστικη, sci-fi άσκηση ύφους. Παρόλο που η ταινία περιέχει διαστημόπλοια και υψηλή τεχνολογία, πρόκειται στην ουσία για ένα δράμα αλληγορικών διαστάσεων που ίπταται πάνω από το έδαφος, που βάζει στο ψυχεδελικό του  εύθραυστη ύπαρξη που έρχεται σε επαφή με τη δική του θνητότητα και πνευματικό αδιέξοδο.

«LABYRINTH» (1986)

Ο βασιλιάς των δαιμονίων σε τούτο το ολότελα ξεπερασμένο παραμύθι φαντασίας που λιβανίζει την αισθητική της δεκαετίας του 80. Η συλλογική συνεργασία του δημιουργού του Muppets,  Jim Henson, του George Lucas της φήμης των Star Wars και ο Terry Jones των Monty Python member Η Τζένιφερ Κόνελι αναζητεί τον αδελφό της μέσα σε ένα δαιδαλώδες, ονειρικό περιβάλλον. Ο Μπόουι υποδύεται τον Τζάρεθ, τον δαιμόνιο βασιλιά που ζητάει από το μικρό κορίτσι να επιβιώσει από τη δοκιμασία σε έναν επιθετικό λαβύρινθο, ενώ τον σαγηνεύει η επιμονή και το κουράγιο της.

 «BASQUIAT» (1996)

Για κάποιον που υποδύθηκε τόσο εκκεντρικούς ρόλους, παραδόξως ο Μπόουι ήταν σε μεγάλη φόρμα όταν αναλάμβανε ρόλους αληθινών προσώπων. Στην βιογραφία του καλλιτέχνη Ζαν-Μισέλ Μπασκιά, υποδύεται με συγκρατημένο, γλυκό και μετρημένο τρόπο, τον φίλο του, Andy Warhol. Το ανεξάρτητο ταινιάκι του Julian Schnabel (Πριν Πέσει η Νύχτα) εξερευνά την περίοδο που ο street artist βρέθηκε υπό την προστασία του pop icon της δεκαετίας του 60. Ενώ ο Warhol έχει απεικονιστεί σαν απόμακρη και παράξενη φιγούρα σε άλλε ταινίες (Factory Girl, 54) αυτή είναι η μοναδική φορά που κάποιος τον εξανθρωπίζει και βγάζει την τρυφερή και εσωστρεφή πλευρά του «μέντορα» της pop κουλτούρας.

«ABSOLUTE BEGINNERS» (1986)

Στην καρδιά της δεκαετίας του 80, το μιούζικαλ φάνταζε απελπιστικά ξεπερασμένο και μπορούσε να σταθεί μόνο μέσα από αναχρονισμούς. Η νυχτερινή ζωή του Λονδίνου της δεκαετίας του 1950 ήταν στο επίκεντρο της ιστορίας. Την ανασύσταση του σκηνικού φιλοτέχνησε με ιδιοφυή τρόπο ο Τζούλιαν Τεμπλ. Ο Μπόουι είναι τουλάχιστον απολαυστικός στο ρόλο ενός αδίστακτου ατζέντη που προσπαθεί να πλανέψει με όνειρα επιτυχίας τον φέρελπι 19χρονο φωτογράφο που ζει ένα αγνό ειδύλλιο με ένα μοντέλο. Παρά την εισπρακτική αποτυχία της ταινίας, το ομώνυμο τραγούδι σημείωσε τεράστια απήχηση.

THE LAST TEMPTATION (1988)

H αξεπέραστη μέχρι σήμερα, υπαρξιακή εποποιία του μεγαλύτερου Αμερικάνου σκηνοθέτη του 20ου αιώνα, βασίστηκε στις πνευματικές αγωνίες του Καζαντζάκη και αφηγήθηκε το βιβλικό δράμα με το πάθος ενός οσιομάρτυρα πίσω από την κάμερα. Ο Ντέιβιντ Μπόουι ήταν παράξενη αρχική επιλογή για τον ρόλο του Πόντιου Πιλάτου. Σε μια σύντομη και περιεκτική σκηνή με τον Ιησού, ο Πιλάτος ξεκινάει ένα σύντομο μονόλογο με στωικότητα απέναντι στον καταδικασμένο και με αμφισημία απέναντι στην επίγνωση της επίγειας εξουσίας του. Ο Σκορσέζε σκηνοθετεί τον Μπόουι στατικά, δίνοντάς του το ηγεμονικό βάρος των βιβλικών δημιουργιών του κλασικού Χόλυγουντ. Η ερμηνεία του Μπόουι κάνουν τον Πιλάτο, σχεδόν συμπαθητική φιγούρα, που συνθλίβεται αξιοπρεπώς κάτω από τις άχαρες ανάγκες μιας βάρβαρης δικαιοσύνης.

«JUST A GIGOLO» (1978)

Μετά το τέλος του 1ου Παγκοσμίου Πολέμου, ένας Πρώσος αξιωματικός επιστρέφει στο Βερολίνο και ανήμπορος να εργαστεί, μετατρέπεται σε ζιγκολό σε οίκο ανοχής, κάτω από την επήρεια μιας βαρόνης, την οποία υποδύεται η Μάρλεν Ντίτριχ. Ο Μπόουι μετάνιωσε που συμμετείχε σε αυτή την πλαδαρή ηθογραφία εποχής του σκηνοθέτη Ντέιβιντ Χέμινγκς. Η δράση τοποθετείται στο Βερολίνο που αποτέλεσε σανατόριο για τον τραγουδιστή, εκείνη την εποχή που ηχογραφούσε τον δίσκο, ‘Heroes’. Το άτυχο φιλμ πάσχει από πολλά προβλήματα στην ανάπτυξη της δραματουργίας και αφήνει να πάει χαμένη η λάμψη των πρωταγωνιστών του.

«MERRY CHRISTMAS MR. LAWRENCE» (1983)

Ο ίδιος ο Μπόουι θεωρούσε τούτη ως τη σημαντικότερη στιγμή της κινηματογραφικής του καριέρας, μάλλον επειδή ο Ναγκίσα Όσιμα τον εμπιστεύτηκε σαν πρωταγωνιστή σε αυτή την ιστορία ενός Νεοζηλανδικής καταγωγής  αξιωματικού σε Ιαπωνικό στρατόπεδο αιχμαλώτων στον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Την ίδια χρονιά που ο Μπόουι με το album Let’s Dance εξαπέλυε την πιο μετωπική του pop επίθεση στη δισκογραφία, υποδύθηκε τον πιο ήπιων τόνων και συγκρατημένο χαρακτήρα του, με σπάνια πειθώ και αυτοκυριαρχία στην οθόνη. Ο Μπόουι εμφανίστηκε στην σπουδαία αυτή ταινία, με εκφραστική δεινότητα που άφησε εποχή, κυρίως για τη σκηνή ανθολογίας με το φιλί του προς τον Ρίτσι Σακαμότο.

 «THE HUNGER» (1983)

Ένας τσελίστας που αγάπησε παράφορα ένα απέθαντο βαμπίρ, πάσχει από μια σπάνια ασθένεια στο αίμα που επιταχύνει ραγδαία το γήρας. Ο Μπόουι σαν αιμοδιψής δανδής μας χαρίζει τα πιο cool και ατμοσφαιρικά τερτίπια του σε αυτή την υπερ-στυλάτο, υπερ-μοντέρνο και υπερ-ηδονιστικό cult διαμάντι του Τόνυ Σκοτ.  Από την υπέροχη έναρξη της ταινίας Με τους Bauhaus να τραγουδούν «Undead, undead, undead»,  υφαίνεται ένας μακάβρια ερωτικός ιστός ανάμεσα στον Μπόουι, την Susan Sarandon και την Κατρίν Ντενέβ. Ένας συτλιστικός στοχασμός στην ματαιότητα της μακροζωίας με τον Μπόουι να επικοινωνεί άριστα στην οθόνη την pop μακαβριότητα.

 «THE PRESTIGE» (2006)

 

Υπέροχη επιλογή στο κάστινγκ αυτής της υποτιμημένης ταινίας του Κρίστοφερ Νόλαν, που τοποθετεί τον Ντέιβιντ Μπόουι στο ρόλο ενός από τους σημαντικότερους και πιο συναρπαστικούς φυσικούς στην ιστορία της επιστήμης. Το βλέμα του Μπόουι είναι πιο αινιγματικό από ποτέ, στις λίγες αλλά καθοριστικές σκηνές που κοσμεί αυτή την σκοτεινή ιστορία εμμονής και πάθους που οδηγεί σε έναν αδιανόητο γρίφο. Χάρμα οφθαλμών ο Μπόουι, ειδικότερα στον τρόπο που διαχειρίζεται με σιωπές την κατακτημένη, παραπανίσια γνώση.

Από την ειδική έκδοση του περιοδικού SONIK με αφιέρωμα στον David Bowie.

12798823_10153978236221499_3902970229272842476_n

cover

Capture1

Capture.2JPG

 

Advertisements

About InfluencesOnly

a television version of a person with a broken heart
This entry was posted in Cinema, Music. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s