Album Of The Week #48

Rihanna

Anti


Πέρασε καιρός από τότε που το εργασιομανές κορίτσι της pop μας απασχόλησε δισκογραφικά. Το κενό κάλυπτε η μακροημέρευση των επιτυχιών της, που παραμένουν γευστικές τσίχλες στο στόμα εκατομμυρίων και η ερωτική χίμαιρα που συνοδεύει το brand του ονόματός της. Η επιστροφή της Rihanna, τρία χρόνια μετά το Unapologetic (2012) καθυστέρησε πολύ, αφενός εξαιτίας προβλημάτων στην παραγωγή του δίσκου και αφετέρου εξαιτίας κακής συνεννόησης σε θέματα προώθησης, από την αμφιβόλου ποιότητος, υπηρεσία streaming TIDAL του Jay Z.

Στο album Anti, δεν θα βρεθεί ένα hit όπως το “Diamonds” ή το “Love the Way You Lie”, αλλά η Rihanna δεν ξεχνάει τον ρόλο της καλής hitmaker, με το “Work” που συνεργάζεται/χαριεντίζεται με τον Drake. Ωστόσο η 28χρονη δεν καίγεται να περιχαρακώσει την εικόνα της σαν τραγουδοποιός μεγάλων επιτυχιών. Αντιθέτως, βασίζεται στα ποικιλόμορφα vibes αντί για τα εκκολαπτόμενα singles, τα οποία θα στρογγυλοκάθονταν στον θρόνο των charts. Τολμάει λοιπόν να εκφραστεί στο τερέν της ψυχεδελικής soul, με ένα μπουκέτο από «υγρά» τραγούδια – άλλα ανθισμένα, άλλα όχι.

Το Anti είναι εκσυγχρονισμένο και ξεπερνάει την ρουτίνα της disco pop. Ανάμεσα σε λυγερές μελωδίες, η Rihanna ικανοποιεί την ερωτική ευδαιμονία των ακροατών (κάθε φύλου). Παριστάνει τη βασίλισσα του πάρτι που χαριεντίζεται απρόθυμα με καλογυμνασμένα αρσενικά, όντας ελαφρώς μαστουρωμένη, ελαφρώς ντυμένη και με το ένα μάτι στη τελευταία σεξουαλική πόζα που πόνταρε για δημοσιότητα στο Instagram.

Η Rihanna παρουσιάζει εδώ με πολλά πρόσωπα: σαν χειραφετημένη diva, σαν ψωλογητεύτρα της γειτονιάς, σαν κορίτσι γεννημένο για υποσχόμενα gala, σαν soul ερμηνεύτρια, σαν χυμώδες fashion icon και σαν αέρινη τσούλα με attitude. Καλά όλα τα παραπάνω, αλλά δεν θα σήμαιναν τίποτα αν δεν κατευθύνονταν από το προφίλ της «ανανεωτικής soul».

Από το πλούσιο σε ελέη “Desperado“, την ηλεκτρονική pop του “Needed Me“, την ύπουλα ερωτική ατμόσφαιρα που φτιάχνει ο Weeknd στο “Woo” και το synth-rock  στο “Kiss It Better “, ο δίσκος περιέχει ιδέες λαμπρές, που υπερβαίνουν τις συμβάσεις της κονσόλας. Εκεί όμως που η Rihanna διαφοροποιείται, είναι ότι μπορεί να πει μια μπαλάντα όπως το άψογο Love On The Brain, ανακατεύοντας το ύφος του Sam Cooke και της Alicia Keys με doo-wop πινελιές και αμέσως μετά να μεταπηδήσει σε ένα κομμάτι των Tame Impala όπως το “Same Ol’ Mistakes“.

Μπορεί τελικά η Rihanna να μην έχει μάθει ακόμα να εννοεί όσα τραγουδάει (μικρή είναι ακόμη παρά τα 8 album που έχει κυκλοφορήσει) αλλά τουλάχιστον προσφέρει υγρή, ολονύκτια disco pop, για διαφυλετικά λικνίσματα, σε σοκολατένιο περιτύλιγμα.

Από το Avopolis

Advertisements

About InfluencesOnly

a television version of a person with a broken heart
This entry was posted in Music. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s