Θεώρημα Μηδέν

TheZeroTheorem_1ChristophWaltzexamroom

Everything under control προστάζουν οι μηχανές του viral marketing και στα γρανάζια τους παγιδεύεται ένα γνήσια δημιουργικό και αναρχικό μυαλό. Ο Τέρι Γκίλιαμ χτίζει ένα διάκοσμο από τρελούς, από γενετικούς κλώνους στην υπηρεσία ενός ανείπωτου σκοπού, από σαλεμένους και φρικιά. Ο αφανής ήρωας ονομάζεται Qohen Leth και ζει σε έναν πρώην ναό, σαν Θιβετιανός μοναχός σε λεηλατημένο χριστιανικό περιβάλλον που εργάζεται σε έναν ultra hi-tech καλωδιωμένο χώρο, με neon φωτισμό, πρωτόγονη αισθητική. Ένα τηλεφώνημα που δεν έρχεται ποτέ, ίσως να δώσει την απάντηση την οποία όλες οι θρησκείες, οι φιλοσοφίες και οι τέχνες πασχίζουν εδώ και αιώνες να ξύσουν την επιφάνειά της.

Έξω από τις πύλες του ναού καραδοκεί το χειροποίητο δυστοπικό περιβάλλον του σκηνοθέτη με τα κομπρεσέρ και την ηχορύπανση να ξεχύνονται στα ηχεία. Ο Qohen είναι ο αόρατος πρωταγωνιστής σε ένα αγωνιώδες εγκεφαλικό ριάλιτι που καταγράφουν οι CCTV κάμερες του άγρυπνου μεγάλου αδελφού. Βρίσκεται στην καρέκλα του, σαν εργάτης στην υπηρεσία χακαρίσματος, για να εξυπηρετεί ένα αέναο uploading και να επεξεργάζεται θηριώδη data στην υπηρεσία ενός απειλητικού desktop με σάρκα και οστά. Για την αναζήτηση της άκρης του νήματος της ζωής, χειρίζεται το τηλεχειριστήριο σαν nerd Κινεζάκι που τερματίζει το Tetris μιας κοσμικής εξίσωσης. Το μηδέν πρέπει να ισούται με το 100%. Ό,τι κι αν σημαίνει αυτό. Την προσήλωση του στη δουλειά διακόπτουν απροειδοποίητα, ψηφιακά, ψυχαναλυτικά session.

Zero-Theorem-cb1

Αυτό είναι το περιβάλλον του Zero Theorem. Πρόκειται για το άρρωστο ετεροθαλές αδελφάκι του Brazil. Ό,τι ήταν το Inland Empire για το Mulholland Drive του Λιντς και ό,τι το ExistenZ για το Videodrome του Κρόνενμπεργκ. Ο κίνδυνος που καραδοκεί είναι η τεχνολογική μόλυνση του εγκεφάλου. Στη βάση της αστικής ζωής, υπάρχει ένας βιοχημικός αλγόριθμος που θα βυθίσει τα πάντα στο κενό. Μια διαδικτυακή χοάνη που θα ρουφήξει οτιδήποτε ζει και αναπνέει. Ο βιολογικός κυβερνοχώρος είναι πέρα από κάθε κατανόηση και «σπάσιμο» του κώδικα. Σαν ένα καλά προγραμματισμένο σύστημα από νευρώνες στο οποίο κάθε ανθρώπινη ύπαρξη είναι αγκιστρωμένη. Το φρενήρες δονκιχωτικό μυαλό του Γκίλιαμ, γεννάει ξανά εμμονές για την απρόσωπη γραφειοκρατία, για το κοσμικό glitch που μυρίζει αποσύνθεση και την αισθητική των Παιθονικών καρτούν στις ασύμμετρες γωνίες λήψης.

Ένας από τους ελάχιστους αναρχικούς σκηνοθέτες που δούλεψαν στο Χόλυγουντ, ένας παρίας που ποτέ τα στουντιο δεν κατάφεραν να κατανοήσουν – πόσο μάλλον να πουλήσουν, μιλάει για το αίσθημα αποξένωσης, ίσως γιατί νιώθει πιο μόνος (και ‘ισως πιο γερασμένος) από ποτέ. Η ενδέκατη προσωπική ταινία του Τέρι Γκίλιαμ κλείνει με ένα επουράνιο όραμα μιας έρημης ακρογιαλιάς και μιας φουσκωτής μπάλας για σωτήριο παιχνίδι. Μια επίτευξη της απόλυτης ευδαιμονίας σαν αποτέλεσμα της απόλυτης ευφυΐας ή μακάρια λοβοτομημένη κατατονία; Η εξίσωση δεν επιλύθηκε ποτέ. Το «θεώρημα» δεν άγγιξε ποτέ τα υψηλά επίπεδα του μηδέν.

zero-theorem-black-hole

Advertisements

About InfluencesOnly

a television version of a person with a broken heart
This entry was posted in Cinema. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s