Trouble Will Find Me

1

I Should Live In Salt Θα βασίζονταν ξανά στις λέξεις που μένουν ξεκρέμαστες. Τελευταία τις απέφευγε με απελπισία, με υστερία. Δεν ήθελε να μαντεύει την επόμενη κίνηση. Ήθελε να τα βρει γραμμένα όλα σε ένα τοίχο, τόσο μεγάλο που θα χωρούσε όλο το γκραφίτι της εικονογραφημένης ιστορίας τους. Με τον καιρό έμαθε να εκτιμά το κενό που τους χώριζε, αλλά έχανε τον έλεγχο των σκέψεών της… Πως κοιμόταν ήσυχος; Πως δεν τον νοιάζει ότι τη νοιάζει;

Demons Δεν θα μπορούσε να στρογγυλοκαθίσει στα ανέμελα ύψη ενός πύρινου έρωτα χωρίς να τον τσακίσει, ούτε και να βουτήξει στα βάθη ενός κορμιού χωρίς να νιώσει απέραντη μοναξιά, ακόμα κι εκεί. Η θέση του ήταν μαζί με τα τσακισμένα κτήνη που περιφέρουν την αυτάρεσκη κατρακύλα τους σαν κατάκτηση, που το γυναικείο άρωμα από περιστασιακούς έρωτες πότισε το κορμί τους. Τώρα η παρουσία τους δεν αφορά κανέναν. Στη θέση της παραπανίσιας εξυπνάδας έμεινε ένα απελπισμένο και μεγαλοπρεπές γ α μ ώ τ ο.

Don’t Swallow The Cap Αν την αγαπούσε περισσότερο θα την είχε αφήσει από καιρό. Αν την πίστευε έστω λίγο, θα του είχε κλονιστεί την πίστη στα πάντα. Αν είχε κάπου να μείνει απόψε θα κοιμόταν στο πρώτο παγκάκι. Αν πρόσεχε τους στίχους των δίσκων που άκουγε όταν θρηνούσε χαμένες ευκαιρίες και αποξηραμένους έρωτες, θα ένιωθε δυνατότερος. Δεν βρήκε ποτέ καιρό για να ισορροπήσει και έγινε μια κινούμενη αντίφαση που αλυχτούσε για κατανόηση από ένα κόσμο για τον οποίο ποτέ δεν νοιάστηκε.

Fireproof Ποτέ δεν διαπέρασε το παραπέτασμα που σχημάτιζαν τα μάτια της όταν κοιμόταν. Ποτέ δεν κατάλαβε πως το ανοσοποιητικό της την προστάτευε από ανεξήγητα συναισθήματα ερωτικής παρόρμησης. Η αδιαλλαξία της σε όσα έσφιγγαν κόμπο το στομάχι του του, την έκανε στα μάτια του ένα εξωγήινο πλάσμα που έσβηνε σαν άχρηστες γόπες οτιδήποτε ανθρώπινο. Τόσα λίγα καταλάβαινε.

Sea Of Love Οι κώδικες στα υπονοούμενα τους έφεραν κοντά, τώρα είχαν να αντιμετωπίσουν τα  αυτονόητα. Τζάμπα η μόρφωση και η εμπειρία. Όλοι νομίζουν πως έχουν ξεκαθαρίσει τη στάση και τα «θέλω» τους εκ του μηδενός. Πως αγαπούν αυταπόδεικτα. Αστεία πράγματα. Οι σπάνιες αρετές αποκτούνται με κόπο. Μετά εκείνη θα έπεφτε από τα σύννεφα και θα τον μισούσε που την πρόδωσε. Το ίδιο παραμυθάκι. Τα ίδια ζόρια. Πάμε να φύγουμε

Heaenfaced Αυτή την έμμονη ιδέα να τρέχει μαζί της στα λιβάδια τη γεννούσε μόνο το μυαλό του. Είναι υπαρκτή στη ζωή του, άρα τον κρατάει αγκαλιά. Νοερά, ήταν αντικείμενο φροντίδας στα χέρια της. Ήθελε να δραπετεύσει από εκέι που ένιωθε σπίτι του, για να σωθεί. Να φέρει το τέλος μια ώρα αρχύτερα. Να ξενοιάσει από την αγάπη. Να την πεθυμήσει ξανά.

This Is The Last Time Η ευγενική εικόνα εκείνου του νεαρού κοριτσιού με την ευγενική συστολή και τα σκαμμένα μάτια ήταν χιλιόμετρα μακριά. Ήθελε πια κόπο, επιμονή, δάκρυα και ανθεκτικότητα στην απόρριψη και τη μείωση. Ήθελε κάποιον να την προσέχει σαν ακριβή πορσελάνη, μέχρι να στραγγίξει από αγάπη και να τον ρουφήξει η κινούμενη άμμος της γοητείας της.

Graceless Ήταν μια ατμόσφαιρα απειλητική το βράδυ που έπεσε σε βαθύ ύπνο μετά από καιρό. Η διπλάσια δόση χαπιών. Υπέροχα. Η αγαλλίαση που ένιωσε ήταν απερίγραπτη. Ονειρεύτηκε πως κολυμπούσε στην επιφάνεια μιας θάλασσας που για όλους τους άλλους έμοιαζε με κοφτερό γυαλί.  Όλα έξω ήταν μουντά και θα φυσομανούσε μέχρι το πρωί.

Slipped Τα τελευταία βράδια συνήθιζε να βολτάρει στο στενό που όλα τελείωσαν, εκεί που τα μυστικά και τα ψέματα έπεσαν στο κενό. Περνούσε σαν επισκέπτης σε ένα αόρατο installation που δεν έβλεπε κανείς. Είχε τον ενθουσιασμό και την προσοχή της. Δεν κέρδισε όμως ποτέ την αναγνώρισή της. Πονούσε, αλλά θα το κρατούσε όλα για τον εαυτό του.

I Need My Girl Ήταν πια σε απόσταση ασφαλείας από αυτόν. Ασφάλεια στην απόσταση. Κάτι που δεν περίμενε να συναντήσει μετά από τα πνιχτά κλάματα στην πλάτη του, τις σφιχτά χείλη πάνω στην ανάσα του και τις ατελείωτες ώρες προσμονής. Ήταν μακριά, η ελπίδα μπας και τη διεκδικήσει απ’ την αρχή. Ύπουλη απουσία.

Humiliation Είναι οι ώρες που τα αυτιά έχουν μπουκώσει, μαστιγωμένα από τα ηχεία των πιο αφιλόξενων πάρτι, αυτών που σε κάνουν να νιώθεις ασημαντότητα και όχι πως ανήκεις στο πλήθος. Εκείνες οι ώρες που και τα πιο παρηγορητικά λόγια ακούγονται σαν στερεότυπες φρασούλες. Η ώρα που μόνο το χάζι μιας άγνωστης γυναικείας φιγούρας μπορεί να σε ταξιδέψει…

Pink Rabbits Η βροχή ξεπλένει μόνο σοκάκια, όχι αμαρτίες. Δεν είχε κάνει κάτι για να κουβαλάει τόσο πόνο. Στα μάτια του υπέφερε ξεστομίζοντας ατάκες κακής σαπουνόπερας που δεν βλέπουν ούτε οι πρωταγωνιστές της. Της είχε πει ότι θα τον ξεχάσει σύντομα. Αυτό το ψέμα ήταν το πιο ασυγχώρητο.

Hard To Fing Δεν ξεχνάς. Απλώς σου συμβαίνουν πράγματα και ξεχνιέσαι. Χάνεσαι μέσα σε βραχυκυκλωμένες σχέσεις, ανάκατες μνήμες, σκισμένα σημειωματάρια και θαμμένες συλλογές φωτογραφιών. Καλύτερα μερικά πράγματα να μένουν χαλασμένα. Όμως ποτέ δεν ξεχνάς. Ξεχνιέσαι.

Advertisements

About InfluencesOnly

a television version of a person with a broken heart
This entry was posted in Music. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s