Brother Louie

«Στις ταινίες υπάρχει πάντα ένας τύπος με μια ΟΚ ζωή, και μετά κάτι κακό συμβαίνει και όταν το αντιμετωπίσει η ζωή του γίνεται καλύτερη από πριν, εγώ ήθελα να κάνω μια ταινία που η ζωή ενός τύπου είναι πολύ κακή και μετά κάτι συμβαίνει και τη χειροτερεύει, και για να την αντιμετωπίσει κάνει όλες τις λάθος επιλογές και την πάει από το κακό στο πολύ χειρότερο…» Τα παραπάνω λέει ο χαρακτήρας Louie σε μια κινηματογραφική παραγωγό που ψάχνει για ταλέντα. Τα ίδια λόγια εκφράζουν την καλλιτεχνική επιθυμία του πραγματικού Louis την οποία έκανε πράξη (άγνωστο πως τα κατάφερε) στο δικό του ημιαυτοβιογραφικό sitcom.

Πριν δυο εβδομάδες παρακολούθησα την παρουσίαση του Louis CK στο θρυλικό SaturdayNight Live. Μόλις είχε μόλις ολοκληρώσει την 3η σεζόν της ομώνυμης σειράς του και είχε θριαμβεύσει στα ΕΜΜΥ. Το παράδοξο είναι ότι αυτός έδωσε μια νότα αξιοπιστίας στα ΕΜΜΥ και όχι το αντίθετο. Ακόμα πιο σημαντικό είναι ότι τέσσερις δεκαετίες Αμερικάνικης κωμικής παράδοσης του SaturdayNight Live – από την θρυλική γενιά των Μπελούσι/Πράιορ/Ακρόιντ και τους μεταγενέστερους Έντι Μέρφι /Ρόμπιν Γουίλιαμς μέχρι τα πρόσφατα χρόνια – ξανάνιωσε χάρη σε αυτόν τον τύπο από το New Jersey.

Το Louie ολοκληρώθηκε (προς το παρόν) με ένα βαθύτατα συγκινητικό και υπαρξιακό 39ο επεισόδιο. Ο ήρωας θρηνεί το χαμό ενός ονείρου, αυτό της πλήρους και ευτυχισμένης ζωής που δεν έζησε. Ο Louie (ο τηλεοπτικός ΚΑΙ ο πραγματικός) μπορεί να απέτυχε στις προσδοκίες του, αλλά διατήρησε την αξιοπρέπειά του ακόμα και στις στιγμές που έπεσε πολύ χαμηλά. Απέτυχε με τους δικούς του όρους. Τσάκισε την εικόνα του κρατώντας με απρόσμενο τρόπο την ακεραιότητά του. Όταν ο Louie σκέφτεται το μέλλον, βλέπει τη μοναξιά, το γήρας, τη φθορά, την αποτυχία και τους συνεχείς εξευτελισμούς, με όλο τον κόσμο να τον προσπερνά. Να σημειωθεί ότι τα παραπάνω αφορούν ένα κωμικό sitcom… Το πρώτο πραγματικά μεταμοντέρνο κωμικό sitcom του νέου αιώνα.

Ο Louie (ο ήρωας ΚΑΙ ο ηθοποιός) είναι ένας διαζευγμένος πατέρας δυο μικρών κοριτσιών που δουλεύει σαν stand-up κωμικός. Ένας θλιμμένος και αποξενωμένος άνθρωπος που αντιμετωπίζει με το δικό του τρόπο τη ζόρικη ευθύνη της πατρότητας η οποία κοντράρεται με την υπαρξιακή του κρίση μέσης ηλικίας. Δείχνει μια σπάνια για την τηλεοπτική γλώσσα εμμονή στη λεπτομέρεια, μια ιδιαίτερη προσοχή στις αμήχανες στιγμές ανάμεσα στις λέξεις χάρη στις διεισδυτικές κινήσεις της κάμερας. Σπάει τους φραγμούς του καθωσπρεπισμού και χλευάζει κατάμουτρα τη ζωή, το θάνατο και το καταθλιπτικό σεξ μέσα από μικρές δόσεις αστικού σουρεαλισμού, αφήνοντας να ξεπηδήσει μια ιδέα τρυφερότητας μέσα από τον κυνισμό.

Η ζωή του και η προσωπικότητά του εκτίθεται σε μια σειρά από αυτοβιογραφικά ανέκδοτα χωρίς punchline. Με το βαθύτατα «αρσενικό» του χιούμορ βιώνει περιστατικά μικρών ή μεγάλων εξευτελισμών που τον σύρουν στα χαμηλότερα επίπεδα αυτοεκτίμησης. Άλλες φορές μέσα από ψύχραιμες ματιές σε σκηνικά trippy σουρεαλισμού και άλλες φορές με άκρως υστερική αντιμετώπιση απλών καταστάσεων. Πρώτα ραντεβού που πάνε κατά διαόλου, αγνό budy bullshit και αινιγματικά σκετς στήνουν τη μοναδική σειρά που υλοποιεί το «adult χιούμορ» σε ένα μοναδικό παράδειγμα…«βιωματικής» κωμωδίας.

Ο Louie CK γράφει, σκηνοθετεί, μοντάρει και παίζει στη σειρά, σε ένα tour de force αυτοέκφρασης. Αυτό που πετυχαίνει κυρίως ο Louie είναι το ότι γεφυρώνει τα λεκτικά πυρά που εξαπέλυε ο Λενι Μπρους – χωρίς τον πολιτικό παρεμβατισμό αλλά με όλη την καθαρτήρια βωμολοχία- με τα υπαρξιακά και ερωτικά αδιέξοδα που εξερεύνησε πρώτος ο Γούντι Άλεν– χωρίς τον μεγαλοαστικό διανοουμενισμό και την παραπανίσια νεύρωση- και κρατάει τη σκυτάλη του ψυχαναλυτικού, ενοχικού Νεοϋορκέζικου χιούμορ. Ο Louie εκπροσωπεί τους κωμικούς του μεροκάματου και όχι την ακριβοπληρωμένη σχολή των Μπεν Στίλερ, Τζέρι Σάινφελντ και Στηβ Καρέλ, που πληρώνονται ένα εκατομμύριο δολάρια ανά γκριμάτσα και στα μάτια μου αφήνει δεύτερο ακόμα και τον Ricky Gervais.

Στον Louie, η δουλειά και η ζωή είναι αλληλένδετες έννοιες. Η κωμωδία επί σκηνής ξεχύνεται στην καθημερινότητα και μετά η καθημερινότητα διυλίζεται ξανά μέσα από την κωμωδία σε έναν (φαύλο) κύκλο αυτοσαρκασμού όπου το μικρόφωνο να εξιλεώνει τις αόρατες στιγμές της ζωής ενός «average nobody».

Τα εβδομαδιαία εικοσάλεπτα του Louie ενισχύονται με cameo εμφανίσεις όπως της Parker Posey, της Chloë Sevigny και της Melissa Leo (σε μια σειρά από κατεστραμμένα θηλυκά που κατακλύζουν τη ζωή του ήρωα), και μαζί τους βυθιζόμαστε στην καταθλιπτική πραγματικότητα της σύγχρονης single ζωής. Πρόκειται για μια πραγματικότητα που σπάνια αντιμετωπίζoυμε στο σινεμά (ακόμα και το ανεξάρτητο), πόσο μάλλον στην τηλεόραση. Αυτή στην οποία μπορείς να πιστεύεις στις δυνατότητές σου, μπορείς να κυνηγάς τα όνειρά σου και που μπορείς να πετύχεις, αλλά παρόλα αυτά σε συνθλίβουν πράγματα που σε ξεπερνούν όπως οι embarrassing καταστάσεις τριγύρω σου και η καθημερινή συμπεριφορά των κοντινών σου ανθρώπων ή των ξένων. Αυτή που (σύμφωνα με το τελευταίο επεισόδιο) μπορείς να ανατρέψεις κάθε απιθανότητα, να τα βάλεις μετωπικά με τους δαίμονές σου και τελικά να καταλήξεις μόνος σε ένα καναπέ, ανήμερα Χριστούγεννα, μακριά από το φως του ήλιου, νιώθοντας σκατένια.

Η αυθεντική εκτέλεση του τραγουδιού στους τίτλους αρχής.

Για μια πιο ολοκληρωμένη εικόνα του Louis C.K. κανείς θα πρέπει να δει τα 4 stand-up show που έχει κυκλοφορήσει.

      Shameless   –       Chewed Up   –      Hilarious  –        Beacon Theatre

     (2007)                (2008)                   (2010)                (2011)

Advertisements

About InfluencesOnly

a television version of a person with a broken heart
This entry was posted in TV. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s