Betrayal starts from within

To Boss δεν είναι απλώς μια «καλή» σειρά, από αυτές που έγιναν για να διεκδικήσουν διαφημιστικό μερίδιο αγοράς στον prime time συνωστισμό.

Το Boss είναι μια από τις καλύτερες δραματικές σειρές που έγιναν ποτέ (διεκδικεί μια θέση στην προσωπική αγία τριάδα των Six Feet Under, Sopranos, Mad Men) και ανάλογες κινηματογραφικές δημιουργίες τρώνε τη σκόνη του. Αυτά με μόνο οκτώ α ρ ι σ τ ο υ ρ γ η μ α τ ι κ ά  επεισόδια που σε στέλνουν στο πυρ το εξώτερον πριν καλά-καλά προλάβεις να χωνέψεις τις πολιτικές και διαπροσωπικές ζυμώσεις που αποσβολωμένα παρακολούθησες.

Σκέφτομαι ότι το πρόσφατο (και συμπαθέστατο) Ides Of March ή το παλιότερο Candidate μοιάζουν μπροστά του με ταινίες… προσχολικής ηλικίας και το West Wing με οικογενειακή σαπουνόπερα. Σκέφτομαι πόσο στερείται το correctness, τη συμβατικότητα και την αίσθηση ασφάλειας που έχει σχεδόν σύσσωμο το “βραβευμένο” πολιτικό Χόλυγουντ… οι συγκρίσεις είναι ατελείωτες και ανελέητες…
To Boss είναι η φυσική σκυτάλη του Όλοι οι Άνθρωποι του Προέδρου, του Godfather και του Insider μαζί (δεν υπερβάλω) για τον 21ο αιώνα. Με μορφωμένο και σκεπτόμενο attitude, χτισμένο κάτω από πολύπλοκα στρώματα “σαιξπηρικής” ίντριγκας και αμοραλιστικών παραινέσεων του σεναρίου που στα χώνουν στον εγκέφαλο, με φόντο μια προεκλογική καμπάνια για τη δημαρχία του Ιλινόις στο Σικάγο.

Ζητήματα προδοσίας, διεφθαρμένης εξουσίας, αιματηρών εσωτερικών συγκρούσεων, έντονης σεξουαλικής εκτόνωσης και παζαρέματα ιδανικών, με τρόπο καθόλου ανυψωτικό και λυτρωτικό. Η σκοτεινή διακύμανση της πολυδαίδαλης πλοκής διαβρώνει κάθε υποψία πόζας και ανακρίβειας με το ντελικάτο κέντημα στη φωτογραφία (επιτέλους αξιοποιείται σωστά το slow motion και τα γκρο πλαν) τις μεθοδευμένες πολιτικές ζυμώσεις, το αλάνθαστο μοντάζ και τις τρομακτικά καλές ερμηνείες. Ο τελευταίος μονόλογος περί “θυσίας”, λίγο πριν το αδιανόητο φινάλε είναι από τα συγκλονιστικότερα πράγματα που έχουν γυριστεί στο genre του πολιτικού θρίλερ.

Καταναλώστε λαίμαργα και μονοκοπανιά το Boss και (μετά την ανάρρωση) θα έχετε γίνει μάρτυρες ενός πραγματικού έπους -χωρίς good/bad guys και λαβές για ταύτιση- με φόντο ένα κολαστήριο από παζαρεύσιμες και καταθλιπτικά ισοπεδωμένες συνειδήσεις.

To Satan Your Kingdom Must Come Down στην πρόσφατη εκτέλεση του Robert Plant ακούγεται στου τίτλους αρχής του Boss.

Advertisements

About InfluencesOnly

a television version of a person with a broken heart
This entry was posted in TV. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s