You Knew It Wouldn’t Work Even Before Meeting Her

Το Beginners φυσικά δεν είναι μια κομεντί, δεν είναι καν μια «boy meets girl» ιστορία και αν μη τι άλλο δεν μιλάει μόνο για έναν ήρωα που έχει να αντιμετωπίσει τον επερχόμενο θάνατο του ηλικιωμένου πατέρα του. Στον πυρήνα της, μάλλον στην καρδιά της (γιατί διάολε, χτυπάει δυνατά μια καρδιά πίσω από κάθε πλάνο της) βρίσκεται η συνεχόμενη εναλλαγή συναισθημάτων ενός ανθρώπου που έρχεται σε επαφή με την αδυναμία του να δοθεί, την ανημποριά του να συνυπάρξει, την απροθυμία του να μοιραστεί.

Ο Όλιβερ δεν είναι μπερδεμένος, είναι όμως ηττημένος και συναισθηματικά ανεπαρκής, και προτιμά να περιφέρει τη μελαγχολία του σαν παράσημο. Στην προσπάθειά του να δικαιώσει μέσα του τη γενικότερη συναισθηματική του ήττα, αποχωρίζεται την Άννα. Καθόλου τυχαία, θα είναι η πρώτη (ίσως) γυναίκα που, αντί να τον φλερτάρει, θα διακρίνει τη μελαγχολία του και θα τον «αδειάσει» με την αμεσότητα και την αλήθεια της. Ο πατέρας του Όλιβερ είναι gay και στα ογδόντα του, θα επιχειρήσει να πάρει μια μυρωδιά της ζωής που απαρνήθηκε συνειδητά για να φτιάξει την οικογένειά του. Είναι τρυφερός και αναγεννημένος παρά το προχωρημένο στάδιο καρκίνου, σπαρακτικός στον τρόπο που αντιμετωπίζει τον σύντομο χρόνο που του απομένει και με βλέμμα αφελές, σαν ενός παιδιού που αντικρίζει για πρώτη φορά τη ζωή. Η διχασμένη ερωτική συμπεριφορά του δημιούργησε βαθύ ρήγμα στην οικογενειακή του ισορροπία, μια δυσκαμψία που ο μικρός Όλιβερ κληρονόμησε στην αφοπλιστικά «ενήλικη» σχέση του με τη μητέρα του, μα και σε όλες τις υπόλοιπες. Μια χειραφετημένη και καλλιεργημένη –και γι’ αυτό εκκεντρική- γυναίκα θα τον μεγαλώσει με ψυχραιμία. Αυτός «έδειχνε» και εκείνη «οδηγούσε». Ένας εσωτερικός κώδικας επικοινωνίας και εμπιστοσύνης που θα έψαχνε χρόνια για μια απτή σχέση ώστε να καταφέρει να ξαναεμφανιστεί.

Ο Όλιβερ θυμάται τα γεγονότα με βάση τις ημερομηνίες, με πολιτιστικά γεγονότα, με αναφορές στην pop κουλτούρα και με πολιτικά αρχέτυπα. Αφήνει να παρεισφρήσουν στη δουλειά του οι ανησυχίες ενός μικρού καλλιτέχνη που θέλει να ερμηνεύσει και να εξιστορήσει την «ιστορία της θλίψης». Μια γενναία γραφιστική απόπειρα ψυχοθεραπείας, πλην όμως «λίγη» και αυτάρεσκη… Γιατί σημασία έχει μόνο το «από κοινού», το «εμείς»… Μέχρι που η Άννα τον κάνει να γελάει «χωρίς να είναι κάτι αστείο». Ο Όλιβερ προσπαθεί να σταματήσει το χρόνο, να καταλάβει. Να μετρήσει τις ανάγκες του, τις επιθυμίες των γύρω του, να μην κατακτήσει αυτός αλλά για μια φορά να αφήσει να τον ακουμπήσουν.

Αν ο ορυμαγδός των ρομαντικών κομεντί έχει καταχρηστικά -και σχεδόν ανήθικα- ταυτίσει το happy end του έρωτα με γάμους και κουφέτα, το Beginners στέκεται απέναντί τους με τη σοφία ενός γέροντα απέναντι σε νήπια και μεταθέτει το σημείο ευτυχίας πολλά βήματα πίσω, τη στιγμή που η σχέση γίνεται αμοιβαία συνθήκη αποδοχής και όχι ερωτική παραζάλη.

Το Beginners είναι μια πολυεπίπεδη κινηματογραφική μπαλάντα που φέρνει δάκρυα στα μάτια και μόνο στη θύμηση. Από αυτές που δεν προκαλούν ούτε τα μειδιάματα των πιο κυνικών. Ένας ύμνος για τις καρδιές που μπορεί πεισματικά να αγαπούν αλλά είναι αρχάριες στο να μοιραστούν, που θέλουν να κατέχουν αλλά είναι πρωτάρες στο να δοθούν.

Δημοσιεύθηκε στο CineTime

Advertisements

About InfluencesOnly

a television version of a person with a broken heart
This entry was posted in Cinema. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s