…άλλα 20

21: Atlas Sound – Parallax

Η μεγάλη φετινή παράλειψη. Ακόμα μαστιγώνομαι για την απουσία του Ariel Pink’s Haunted Graffiti από την περσινή λίστα και φέτος την πάτησα με το πολυδαίδαλο και εσωστρεφές πόνημα του (ολίγον genius) Bradford James Cox (ή και Deerhunter). Συγνώμη αλλά δεν γίνεται να έχει κατακαθίσει η σκόνη από όλα τα album και να έχω ξεκάθαρη προσωπική άποψη στις 30 Νοεμβρίου που κλείνει η λίστα. (γκρρρ)

22: EMA – Past Life Martyred Saints

Είναι η rock chick της χρονιάς και χωρίς να σου φοράει κολάρο την αυτοκαταστροφική ντρόγκα όπως οι όμοιές της.

Album γεμάτο νεύρο και αυτοπεποίθηση και χωρίς περιττές υστερίες. Αν είχε και λίγο πιο ολοκληρωμένα τραγούδια…

 

23: Stevie Nicks – In Your Dreams

Γιατί οι παλιές αγάπες δεν χάνονται, πόσο μάλλον όταν η ιέρεια δεν τρώει από τα έτοιμα και ηχογραφεί το πιο ολοκληρωμένο και απολαυστικό της album από την εποχή του Bella Donna, χωρίς να θέλγεται να εκφράσει παρωχημένα αισθήματα.

 

24: TV On the Radio – Nine Types of Light

Γιατί είναι η μετεμψύχωση του περιπετειώδους και ανήσυχου πνεύματος των Talking Heads στο σήμερα.

Από τα λίγα γκρούπ που έχουν ξεκάθαρη άποψη γι’αυτό που κάνουν και απόλυτα προσεγμένη αισθητική στον ήχο τους.

 

25: Amos Lee – Mission Bell

Ο “σοφός” τροβαδούρος της χρονιάς, χωρίς να κουβαλάει τίποτα από το μαντρί του Μέμφις και χωρίς μασημένες ιδέες στα τραγούδια.

Η κατασταλαγμένη και γενναιόδωρη Americana. Ο Johnny Cash (της Rick Rubin εποχής τουλάχιστον) δεν θα άλλαζε ούτε νότα.

 

26: Florence and the Machine – Ceremonials

Παρά τα υπέροχα τραγούδια και την προοπτική για crossover επιτυχία, η δική μου ένσταση με τη Florence είναι οτι δεν μπορεί να απευθυνθεί στον ακροατή, παρά μόνο με το να τον ξεσηκώσει με την over the top παραγωγή και τις ακούω-φωνές-μέσα-στο-κεφάλι-μου ερμηνείες της. Αν δεν βρίσκονταν σε μόνιμο πανικό και σε κατάσταση αισθαντικού συναγερμού τα τραγούδια της θα ακούγονταν θαυμάσια. Όμως όταν πιάνει μικρόφωνο ξυπνάει η Μπουμπουλίνα μέσα της και είναι έτοιμη να πάρει τα βουνά.

27: Noel Gallagher – Noel Gallagher’s High Flying Birds

Γιατί μπορεί να μην είναι σπυδαίος ερμηνευτής αλλά έγραψε τις πιο στρογγυλές, γεμάτες και καλόκαρδες μελωδίες του από την εποχή του What’s The Story Morning Glory. Τραγούδια σκέτο χάρμα – ιδανικά για Κυριακάτικο πρωινό.

Δεν τα αγαπάς στο τέλος αλλά τα χαίρεσαι και τα σιγοτραγουδάς με τη καρδιά σου τρεκλίζοντας μετά το ξενύχτι.

28: Thurston Moore – Demolished Thoughts

Μάλλον έβλεπε τον χωρισμό με την Kim και αποφάσισε να ξεσκονίσει τις ακουστικές κιθάρες από το υπόγειο.

Ο Thurston έγραψε ένα ερωτικό γράμμα στην “κιθάρα” σαν μοναδικό σύντροφο ζωής, θέλοντας να εκφραστεί μέσω της εσωστρέφειας και της μοναξιάς που επικοινωνούν τα ακουστικά εξάχορδα.

 

29: Wild Beasts – Smother

Πολύ προσωπικό album που όμως σε πνίγει λίγο με την αδιέξοδη μελαγχολία του.

Έντεχνο και απελευθερομένο από τα trend της εποχής, το Smother έχει την επιθυμία να μείνει στο χρόνο. Ανολοκλήρωτο αλλά βαθύ σε ιδέες.

 

30: St. Vincent – Strange Mercy

Η crooner που χωρίς να προσπαθεί και πολύ, έχει τον τρόπο να δίνει υπόσταση και παραπανίσια σημασία στα τραγούδια της.

Κάπου εκεί που τραγουδάει αγέρωχα και “απλά” διαφαίνεται και μια δόση εκκεντρικότητας που την κάνει ενδιαφέρουσα.

 

31: Gang Gang Dance – Eye Contact

Δεν είναι και ο,τι πιο ελκυστικό αυτό το progressive που επιχειρούν και χρειάζονται χρόνο για να χτίσουν γέφυρες, όμως αυτό το obscure δισκάκι έχει μια παράδοξη γοητεία.

Απλά χρειάζεται καλός συντονισμός με το υπνωτικό trance που πάνε να βυθίσουν τον ακροατή.

 

32: Tom Waits – Bad as Me

Γιατί τα κουρέλια τραγουδάνε ακόμα…

… βλέπουν τον κόσμο σαν διαστρεβλωμένο μόρφωμα και έχουν να πουν πολλά.

many bows!

 

33: The Rapture – In the Grace of Your Love

Γιατί όλα τα τραγούδια του album είναι υποψήφια single και επειδή έγραψαν το single της χρονιάς, η αγάπη μου γι’αυτούς πάει πολύ “βαθιά”.

 

 

34: Kate Bush – 50 Words for Snow

Δεν πιάνει ούτε στο ελάχιστο τα ύψη που έφτασε με το Aerial. Γράφει τραγούδια που δεν έχει κανείς αντίρριση να ακούσει όμως γλυστράνε από τη μνήμη μόλις τελειώσουν.

Το αποτέλεσμα είνα άνισο και υδροκέφαλο. Όμως η Kate ακόμα και στις λίγότερο καλές στιγμές της είναι καθηλωτική.

 

35: Wild Flag – Wild Flag

Αν και δεν λένε τίποτα πρωτότυπο ή καινούριο οι Wild Flag, τα λένε μια χαρά.

Πριν τριάντα χρόνια δεν θα έμπαιναν ούτε στα 200 πρώτα αλλά οι καιροί είναι διαφορετικοί.

 

 

36: Chapel Club – Palace

Ωραίοι τραγουδοποιοί που αν ξεπεράσουν τις εμμονές τους θα βγάλουν καλά πράγματα.

Λονδρέζοι όσο δεν πάει άλλο, ταγμένοι στο new wave και την British παράδοση των 80’s και χωρίς να έχουν απογαλακτιστεί από τους ήρωές τους (New Order κτλ).

Ένας καλός παραγωγός χρειάζεται για να τους δώσει κατεύθυνση και να τους κάνει να βρουν τη φωνή τους…

 

37: Mastodon – The Hunter

Γιατί είναι το μοναδικό heavy metal album που άκουσα με πάθος και θαυμασμό από την εποχή που έβγαλαν το τελευταίο τους οι Tool.

Ίσως και να είναι το μόνο συγκρότημα του είδους (με κανα-δυο ακόμα) με λόγο πραγματικό λόγο ύπαρξης.

 

38: Destroyer – Kaputt

Γιατί είναι το album που θα ζήλευε ο Bryan Ferry. Υπέροχη παραγωγή και ατμόσφαιρα που προσφέρεται για αέρινη πόζα και ενατένιση.

Δεν διακινδυνεύουν να μεταδώσουν οτιδήποτε αμφισβητήσιμο ωστόσο είναι απόλυτα cool μέσα στο στυλιζάρισμά τους.

 

39: Other Lives – Tamer Animals

Ατμόσφαιρες θραυστικές και συναισθήματα ισοπεδωτικά κρύβονται πίσω από την τραγουδοποιία αυτών των παράξενων επισκεπτών της σκοτεινής folk.

Τραγούδια-λειτανίες που σε εξορίζουν με στυλ στο πυρ το εξώτερον, χωρίς ιδιαίτερη πολυμορφία αλλά το album ακούγεται σαν μοναχικό αλύχτισμα.

 

40: The War On Drugs – Slave Ambient

Το θ α υ μ ά σ ι ο album του Kurt Ville είναι πολύ πιο ψηλά. Οι War On Drugs (από τους οποίους αποχώρησε) είναι το ιδανικό double feature στο album του. Μπεσαλήδες ροκάδες που ενώνουν την παράδοση του Neil Young με τον μοντέρνο θόρυβο των My Bloody Valentine και δεν αντιλαμβάνονται την κανονικότητα σαν αντιπρότυπο.

Advertisements

About InfluencesOnly

a television version of a person with a broken heart
This entry was posted in blogovision. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s