X & Y my ass (episode 4 of 10)

Συνήθιζε να φέρνει στο μυαλό του τη τελευταία φορά που η φωνή του έσπασε. Δεν θυμόταν τι ακριβώς πήγαινε να πει αλλά θυμόταν κάτι που έμοιαζε με απελπισμένο παρακαλετό που συνδυάζονταν με δόσεις οργής. Γιατί πάντα οι τέλειες ατάκες να έρχονται την επόμενη μέρα; Ήταν η στιγμή που τα λόγια της ακούστηκαν σκληρά και σχεδόν πρόστυχα. Στα μάτια του ήταν μια ανήθικη ύπαρξη που μαγάριζε με μοχθηρό τρόπο ό,τι ακουμπούσε. Οποιαδήποτε σκέψη δεν τον συμπεριλάμβανε, του έκανε για την ώρα. Whatever gets you through the night. Περπατούσε στα πλακόστρωτα στενά που κάποτε ήταν φιλόξενα. Οι μοναχικοί ποδαρόδρομοι μέσα στη νύχτα μετατράπηκαν σε πεζοπορία οσιομάρτυρα ανάμεσα σε συμπληγάδες από σπασμένα πεζοδρόμια, ακαθαρσίες και παρκαρισμένα σκουτεράκια. Η σκατούπολη είχε το προνόμιο της βαρύτητας και μπορούσε να τον κοιτάζει με οίκτο. Η απόκοσμη γοητεία που του ασκούσε ο ανοιχτός δρόμος χωρίς φωταγώγηση είχε χαθεί. Δεν είχε πια κανένα ζωτικό λόγο για να σκέφτεται με τις ώρες την έκπληκτη γκριμάτσα που εκείνη έκανε ασυναίσθητα όταν είχε απορία για αυτά που άκουγε. Ήθελε να πάει γρήγορα στο σπίτι και κλειδώσει όλο το κόσμο έξω από τη πόρτα του. Όταν θα έφτανε στο καταφύγιό του όμως η βολική διαδικασία αγανάκτησης θα τελείωνε.

Εκείνη σκεφτόταν για καιρό το αναπόφευκτο τέλος τους. Όμως τώρα το έκανε εικόνα. Σχημάτιζε με λεπτομέρειες το ντόμινο να καταρρέει. Δεν είχε πια καμία ελπίδα να την ακούσει, ο εαυτός του ήταν το καλύτερο μέρος στο κόσμο για να βρίσκεται. Του φώναζε «προσπαθώ ρε μαλάκα, μη μου φοράς προσωπείο για να το καταλύσεις με τα ακροβατικά στη σκέψη και την ερμηνεία σου, ας δοκιμάσουμε να μη το έχω εξ’αρχής, δεν μπορώ να δίνω υπερβατικά νοήματα σε κάθε λέξη που λες ούτε θέλω να ξέρω για ποιούς ανεμόμυλους μιλάς». Οι σκέψεις της πνίγηκαν σε μικρές κλωστές δακρύων που ενώθηκαν σε έναν ορμητικό χείμαρρο αναφιλητών, ώσπου ένιωσε τα βλέφαρά της να βαραίνουν. Ήθελε πρακτικά παυσίπονα για τα γκρι του μυαλού της, ήθελε να ζωγραφίζει αγέρωχα πλοία και όχι εκφραστικές μουτζούρες. Ήθελε λίγες ευθύνες, απτά συναισθήματα και τη σιγουριά ότι εκείνος θα είναι δίπλα της αδιαπραγμάτευτα ακόμα και εκείνη τη στιγμή που κοιμόταν μόνη. Η αμπάριζα από σκέψεις διακόπηκε όταν ένα χάδι της τάραξε τον ύπνο, ήταν το χέρι του που έψαχνε το δικό της μέσα στη νύχτα. Δεν ήξερε αν ένιωθε ενοχή ή απογοήτευση. Ο υπόλοιπος ύπνος θα σκούπιζε αυτή την ανάμνηση. Το πρωί δεν θα υπήρχε ούτε ίχνος. Μόνο ένα βαρύ απωθημένο που σέρνονταν για να ρημάζει κάθε απόπειρα συνύπαρξης.

Advertisements

About InfluencesOnly

a television version of a person with a broken heart
This entry was posted in Ever-changing stories. Bookmark the permalink.

2 Responses to X & Y my ass (episode 4 of 10)

  1. Chris says:

    FUCK…………………………………….

  2. Faye says:

    Polu oraio…. omos kai polu depressing…

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s