Keep telling yourself it’s only a movie

Αδιαφορώ επιδεικτικά για όσα θα γραφτούν από τους αυτόκλητους παιδαγωγούς της κινηματογραφικής απόλαυσης στην Ελλάδα -θαμώνες των βουτηγμένων στο ρουσφέτι κρατικών βραβείων – και από τους ηλικιωμένους γραφιάδες. Δεν με αφορά καθόλου η γνώμη τους σε πράγματα που δεν αντιλαμβάνονται, γιατί ενώ το Insidious δεν είναι καθόλου σπουδαία ταινία με όρους ακαδημαϊκής κινηματογραφίας, είναι ένα μικρό διαμαντάκι για τη μυθολογία του horror και του goth cinema. Είναι ένα προσεγμένο b-movie, προορισμένο μόνο για τους λάτρεις ενός περιθωριακού είδους που αναπνέει σε μικρές «φυλές» θεατών οι οποίοι θα μπορούν να το μοιραστούν και να συντηρήσουν μεταξύ τους τη φήμη του. Πρόκειται για ένα αλλόκοτο υβρίδιο ιστορίας στοιχειωμένου σπιτιού και goth παραμυθιού, βγαλμένο κατευθείαν από τα σκοτεινά έγκατα της «Ζώνης του Λυκόφωτος». Είναι το σημαντικότερο horror movie που βρήκε το δρόμο για τη μεγάλη οθόνη εδώ και μια δεκαετία.

Η ταινία ξεκινάει με ένα ποταμό από καλογυρισμένα κλισέ μιας ακόμη ιστορίας που κάτι «άλλο» ελλοχεύει σε ένα σπίτι και μια απόκοσμη οντότητα απειλεί την οικογενειακή καθημερινότητα ενός νέου ζευγαριού. Στο δεύτερο μέρος έχουμε μια άλλη ανάγνωση θεματικών που είδαμε στο The Others, το The Amityville Horror ή το The Changeling, πριν πάρουμε βαθειά ανάσα και κάνουμε μια ανατριχιαστική βουτιά στο μεταίχμιο θνητότητας και αντιύλης όπου ο άνθρωπος καλείται να ακολουθήσει το αστρικό του πεπρωμένο. Ένα μπλέντερ από ανησυχητικές ιδέες και μια ιστορία που επιχειρεί τολμηρές ακροβασίες σε μακάβριους ονειρόκοσμους. Μια άκρως τρομακτική ιστορία φαντασμάτων, μια άνιση μάχη των θνητών με την απειλή ενός απόκοσμου possession από νοσηρά πνεύματα. Είναι αδύνατον να επεκταθεί κανείς σε λεπτομέρειες χωρίς να προδώσει σημαντικά κομμάτια μιας πλοκής που είναι τόσο trashy όσο και spooky, τόσο πιστή στους νόμους του είδους όσο και τολμηρή ώστε να συγκρούεται μετωπικά με τη flashy και θορυβώδη σοβαροφάνεια του σύγχρονου νέο-συντηρητικού τρόμου.

 

Advertisements

About InfluencesOnly

a television version of a person with a broken heart
This entry was posted in Cinema. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s