3 “4AD” Albums

Εδώ και 30 χρόνια η 4AD δεν έχασε ποτέ το στίγμα της. Η αγαπημένη εταιρεία μέσα στο 2011 έχει κυκλοφορήσει 3 album που δε γίνεται να είναι πιο διαφορετικά μεταξύ τους. Ανεξάρτητα με το πόσα και ποιά από αυτά είναι σπουδαία για τον καθένα (για εμένα μόνο το ένα) ότιδήποτε έχει την υπογραφή της 4AD, αν μη τι άλλο έχει λόγο ύπαρξης.

Gang Gang Dance – Eye Contact

Έτσι θα ακούγονταν : η Bjork αν δοκίμαζε κάνει performance act σε στυλ θέατρο καμπούκι.

Τι είναι; Σύγχρονη new age pop μουσική που προκαλεί υπόγειους κραδασμούς ενώ διονυσιάζεται σε τribal ηλεκτρονικούς ρυθμούς. Η τραγουδίστρια των Gang Gang Dance βγάζει γλυκούς, νοσταλγικούς φθόγγους, σα να μιλά σε μια κατανοητή γλώσσα αλλά με λέξεις που προσπαθούμε να συλλαβίσουμε. Οι έξυπνες ιδέες τους δημιουργούν δύσβατους ηχητικούς διαδρόμους, καθόλου πρωτοποριακούς ως προς τη παραγωγή και με μια έντονη δόση από progressive, που ευτυχώς δεν σε κρατάει αμέτοχο (όπως οι πρόσφατες solo ανησυχίες του Panda Bear). Το album έχει κομμάτια σαν το -υπερβολικά πληθωρικό από synths- “Mindkila”, το “Adult Goth” που επειδή δηλώνει ενήλικο είναι βουτηγμένο σε χρώματα και όχι στη μαυρίλα και το “Romance Layers’ που ακούγεται σαν χαλαρωτικό R & B, μια μίξη ονειρικής soul με αίσθηση από lounge-porno. Στο περιβάλον του “Eye Contact” ένα κρεσέντο από κύμβαλα μπορεί να ταιριάζει σε ένα synth pop τραγούδι ενώ κυριαρχούν τα φωνητικά μιας Κινέζας “σειρήνας” που ψελλίζει μια ακαταλαβίστικη ποίηση. Έχει μια εκκεντρικότητα που το κάνει να ακούγεται σαν αναγέννηση των πάντων, αλλά πάσχει από αδυναμία να καλύψει τις ανάγκες για κάποια τραγούδια με συνοχή και φυσιολογικό ειρμό. Είναι ένα γοητευτικό αξιοπερίεργο, επιθετικό στις αισθήσεις και με υπερβολική αυτοπεποίθηση.

Αν ήταν soundtrack: Θα ακούγονταν σε μια ταινία επιστημονικής φαντασίας και αλλαγής ταυτοτήτων με τον ήρωα να έχει χάση τη μνήμη του. Θα ακούγονταν στη σκηνή που ο ήρωας θα βρεθεί μόνος του στο κέντρο ενός τεράστιου nightclub που η μουσική θα παίζει εκκωφαντικά. Ο ίδιος δεν θα θυμάται πως βρέθηκε εκεί, θα έχει αίμα στα χέρια του και οι Ασιάτες (ως επί το πλείστον) θαμώνες θα χορεύουν έξαλα. Όταν θα στροβιλίζεται ανάμεσά τους ψάχνοντας την έξοδο, τα πρόσωπά τους θα παραμορφώνονται καθώς πλησιάζουν το δικό του.

tUnE-yArDs – w h o k i l l

Έτσι θα ακούγονταν : η Laurie Anderson αν έκανε τα μαλλιά ράστα και πέρναγε αρκετό καιρό στην Αφρική.

Τι είναι; Τα πάντα συμβαίνουν σε αυτό το φιλόδοξο πράγμα που λέγεται “w h o k i l l”. Η 32χρονη που κρύβεται πίσω από το όνομα Tune Yards έχει μια ασυνήθιστα μποέμ αίσθηση των ρυθμών. Συνήθως παίζει ουκουλέλε ενώ το σαξόφωνο και τα κρουστά γεμίζουν τους χώρους. Ηδονίζεται με το να ανακατεύει με παλαβό τρόπο το hip-hop, τη reggae και το ethnic στοιχείο. Χωρίς καθόλου hip ειρωνεία αλλά και χωρίς μουσικολογική σοβαροφάνεια. Ρίχνει σκόρπιες ιδέες και ασυνήθιστους ήχους στο τσουκάλι σαν να προσθέτει σπάνια μπαχαρικά για να νοστιμίσει το γεύμα εξωτικής κουζίνας που ετοιμάζει. Το ενδιαφέρον του album βρίσκεται τον τρόπο που οι ήχοι κουτουλάνε ο ένας πάνω στον άλλον, όχι στους ίδιους τους ήχους. Έχει να κάνει με τις αντιθέσεις και με την αλληλουχία ετερόκλητων ρυθμών. Είναι έντονο, αλλά με τον τρόπο που είναι έντονο ένα μεγάλο κολάζ από εικόνες. Όχι από τις επιμέρους μικρές φωτογραφίες αλλά από την επιθετική αίσθηση του συνόλου με φανερά σελοτέιπ και φθαρμένες γωνίες. Αναρωτιέμαι όμως αν η ίδια έχει την αίσθηση του πόσο εξοντωτικό είναι το album σε ένα άκουσμα-μονορούφι. Δεν μπορεί να «μαζευτεί» αυτό το no-fi παιχνίδισμα. Όχι πάντα με καλό αποτέλεσμα.

Αν ήταν soundtrack: Θα ακούγονταν σε μια φεμινιστική ταινία γυρισμένη στο Νέο Δελχί στην Ινδία με πρωταγωνίστρια μια ιδεαλίστρια Αγγλίδα φοιτήτρια που πέφτει θύμα αστυνομικής βίας και θα έβρισκε καταφύγιο στη τοπική πολιτική οργάνωση του αγαπημένου της ο οποίος θα ήταν street μουσικός.

Iron & Wine – Kiss Each Other Clean

Έτσι θα ακούγονταν : ο Paul Simon αν συνεργάζονταν με τον Lindsay Buckingham σε ένα album συνεργασία με στόχο για να κατακτήσουν τη γενιά του Pitchfork και του Pop Matters.

Τι είναι; Η έννοια του “τροβαδούρου” έχει ταλαιπωρηθεί επικίνδυνα τα τελευταία χρόνια από αυτή τη προβλέψιμη αναβίωση του folk-rock 70s. Ο Sam Beam αρνείται να ποζάρει σαν έντεχνος με θλιμμένη όψη και κιθάρα κρεμασμένη στον ώμο. Προσθέτει σαξόφωνα, ηλεκτρικό πιάνο, jazzy κρουστά και γράφει ολοστρόγγυλες εθιστικές μελωδίες. Δεν ξέρεις τι να πρωτοκοιτάξεις, την αιθέρια γλυκύτητα του Monkey’s Uptown, τα doo-wop φωνητικά στο Half Moon, την αμεσότητα του Godless Brother In Love, τη neo country του Tree By The River… Οι Iron & Wine, ο Beam δηλαδή, παίζει στιχουργικά με τις θρησκευτικές του ανησυχίες και με θέματα θνητότητας με τρομερή άνεση. Χωρίς να έχει φιλοδοξίες να γίνει ο νέος David Meyer του Billboard και χωρίς να έχει χάσει τη μπάλα από υπερβολές όπως πρόσφατα ο ομοιδεάτης Sufjan Stevens. Αυτό το τρυφερό album καταφέρνει να είναι προσιτό και προσγειωμένο έχοντας γνώση όσων λέει και με το απαραίτητο craft στη παραγωγή ωστέ να είναι η «χαρά της ενορχήστρωσης». To Kiss Each Other Clean είναι φάρμακο για τη ψυχική υγεία αυτούς τους δύσκολους καιρούς που οι ηλίθιοι άνθρωποι πολλαπλασιάζονται με τρομακτικούς ρυθμούς τριγύρω. Τα τελευταία λόγια του “Your Fake Name Is Good Enough For Me” ακόμα αντηχούν στα αυτιά μου. Become… become… become…

Αν ήταν soundtrack: Θα ακούγονταν σε μια μεταμοντέρνα quirky κωμωδία σχετικά με δυο freaks μιας μεγαλούπολης που επικοινωνούν με το δικό τους τρόπο χωρίς να μπορεί κανένας άλλος να εκπέμψει στα ίδια μήκη κύματος. Θα ήταν μια γλυκόπικρη ανεξάρτητη ταινία για το πόσο αναπάντεχα βρίσκει κανείς τον έρωτα, πριν τον ξαναχάσει.

Advertisements

About InfluencesOnly

a television version of a person with a broken heart
This entry was posted in 3, Music. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s