3 Women

Το ανεξήγητο πρόσφατο κόλλημά μου να ακούω κάθε μέρα με προσήλωση και από μια γυναίκα τραγουδίστρια των τελευταίων τριάντα χρόνων, (εννοώ κάθε μέρα με αυστηρότητα) με αντιπροσωπευτικά album της δισκογραφία τους, έχει πάρει ασυναίσθητα διαστάσεις και στις καινούριες κυκλοφορίες. Αυτές είναι τρεις διαφορετικές γενιές από female singers, που και οι τρεις κυκλοφόρησαν εξαιρετικά album φέτος. Θα μπορούσαν να ήταν η γιαγιά, η μαμά και η κόρη.

Η Γιαγιά : Wanda Jackson

Album: The Party Ain’t Over

O Εγκέφαλος: Ο Jack White

Η καριέρα της Wanda Jackson ξεκινάει το 1956 όταν ήταν protégé του Elvis Presley και υπέγραψε δισκογραφικό συμβόλαιο στην Capitol. Πενηνταπέντε χρόνια μετά, ο Jack White στην καρέκλα του παραγωγού και του κιθαρίστα, κάνει έναν φόρο τιμής στην μητέρα του rockabilly των 50’s και ταυτόχρονα συνεχίζει το retro ταξίδι του, όλο και πιο βαθιά στην καρδιά της Americana. Η 73χρονή Wanda Jackson βγαίνει από την αποχή της από τη δισκογραφία που κρατάει δεκαετίες και τραγουδάει με ενθουσιασμό και πάθος κλασσικά rockabilly τραγούδια όπως το Shake It All Over του Jonny Kidd ή το Drinking Rum and Coca Cola και το Nervous Breakdown, αλλά δοκιμάζεται και σε σύγχρονες επιλογές όπως το Thuder On A Mountain είχε πει ο Dylan στο Modern Times, ή το You Know That I’m No Good που τραγούδησε η Amy Whinehouse.

Το όραμα του Jack White και η σε αφήνει άφωνο. Καταφέρνει και διοχετεύει στα τραγούδια την αίσθηση της «γιορτής» και όχι της vintage νοσταλγίας και δεν επιχειρεί την αναβίωση ενός παλαιολιθικού ήχου. Κυρίως του βγάζω το καπέλο για τη φροντίδα που σκύβει πάνω από τις ρίζες του original Αμερικάνικου ήχου του Nashville και την αγάπη του για της μεγάλες κυρίες της Americana. Αυτή είναι άλλωστε η συνέχεια σε εκείνο το υπέροχο album της θρυλικής country τραγουδίστριας Loretta Lynn με τίτλο Van Lear Rose που ο Jack White είχε κάνει παραγωγή το 2004. Ελπίζω να τηρήσει την υπόσχεσή του και να κάνει την παραγωγή στο album της Dolly Parton που θέλει να ετοιμάσει, ώστε να ολοκληρωθεί η άτυπη τριλογία.

Η Μαμά : P.J Harvey

Album: Let England Shake

O Εγκέφαλος (Τρεις για την ακρίβεια): Ο Flood, ο John Parish και ο Mick Harvey

Πόσοι καλλιτέχνες φτάνουν το καλλιτεχνικό τους απόγειο μετά από 20 χρόνια καριέρας; Πόσο μάλλον όταν έχουν ήδη κατακτήσει τη πρωτιά στη λίστα με τα σπουδαιότερα ονόματα της γενιάς τους. Η Polly J. Harvey, αντί να στρογγυλοκαθίσει στις δάφνες της ιέρειας και να παίξει το σίγουρο χαρτί, προτιμάει να το πάει πιο μακριά το πράγμα. Αλλά με τι χάρη… και με τι όραμα… Το 8ο προσωπικό album της, Let England Shake είναι ότι πιο ολοκληρωμένο έγραψε ποτέ.

Η P.J Harvey άντλησε έμπνευση από την αιματηρή και χρονοβόρα συμμαχική εκστρατεία στην Καλλίπολι κατά τη διάρκεια του 1ου Παγκοσμίου Πολέμου το 1915. Η αποτυχημένη απόπειρα κατάληψης της Κωνσταντινούπολης και η αποχώρηση των στρατευμάτων έχει αφήσει εκατοντάδες χιλιάδες νεκρούς σε όλα τα μέτωπα, κυρίως των Αυστραλών, των Άγγλων αλλά και από τη μεριά της παραπαίουσας Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, και έχει μείνει στην ιστορία σαν μια μέρα μυθική.

Τα τραγούδια είναι περιεκτικά, δεν πλατειάζουν σε ιδέες, δεν πέφτουν σε «πομπώδεις» ευκολίες και πατάνε σε απλές αλλά τόσο εθιστικές μελωδίες. Η P.J. Harvey ξεδιπλώνει την απίστευτη ερμηνευτική της ικανότητα, χωρίς να γίνεται ούτε στιγμή ερωτική ή rock chic που έπαθε πολιτιστικό παροξυσμό. Η ακόμα περισσότερο δεν γίνεται -τάχα μου- σοφή και εξωγήινη (σαν τη συνομοταξία της Joanna Newsom ή της Tori Amos που υποδύονται εκνευριστικά τις κουλτουριάρες). Η ερμηνευτική της γκάμα, που ούτως ή άλλως είχε εξερευνήσει στα πολυποίκιλα rock μονοπάτια των album της στα 90’s που μεσουρανούσε, αποκτά μεγαλύτερη ευρύτητα. Ανταποκρίτρια πολέμου από το υπερπέραν, χαροκαμένη μάνα, πρόσφυγας ξεριζωμένη από τον τόπο της, εμψυχώτρια των υπερασπιστών στα τιμημένα χώματα, χήρα από πεσόντα σύζυγο στο μέτωπο…

Αρχικά με ξένισε η φιλοσοφία της ενορχήστρωσης. Θεώρησα πως ο τρόπος που χρησιμοποιούνται τα εφέ στα φωνητικά κρατάνε πίσω την γεμάτη φωνή της Harvey, και θεώρησα πως τα statements με καραμούζες ιππικού σε επέλαση και η γενική πληθωρικότητα που επικρατεί αποπροσανατολίζουν τον ακροατή από τις εθιστική απλότητα των μελωδιών, και προσδίδουν τη σφραγίδα του «overproduced» στο τελικό προϊόν. Όμως είναι η αμεσότητα των τραγουδιών, η βαθειά γνώση του υλικού, η ειλικρίνεια στις συνθέσεις και η υποδειγματική οικονομία στην εκτελεστική δεινότητα της rhythm section που κάνουν το album να ωριμάζει σε κάθε ακρόαση.

Μεγάλο επίτευγμα για τους σημερινούς χαλεπούς καιρούς για τη μουσική, ένα concept album, πλήρες και με όραμα, που να πατάει τόσο σε ιδέες όσο και στην αυθεντικότητα της μουσικής του που απογειώνει τις αισθήσεις. Πολύ πιθανόν να είναι album-σταθμός για τη νέα δεκαετία.

H Κόρη: Jessica Lea Mayfield

Album: Tell Me

O Εγκέφαλος: Ο Dan Auerbach (των Black Keys)

Αν δεν είχε αλλοτριωθεί σαν songwriter και σαν προσωπικότητα γενικότερα η Cat Power θα έπρεπε να ακούγεται κάπως σαν την 21χρονη  Jessica Lea Mayfield. Το δεύτερο album της με τίτλο Tell Me είναι τόσο απολαυστικό που λειτουργεί σαν καταφύγιο μετά από μια ζόρικη μέρα. Πολύ προσωπικό και ιδιαίτερο. Τρυφερά και ζεστά low-fi τραγούδια με θεματολογία γύρω από doomed σχέσεις, οδυνηρούς χωρισμούς και αντιφατικά συναισθήματα (ακαταμάχητο για εμένα δηλαδή) με υπέροχη ρυθμική κιθάρα και θλιμμένα φωνητικά.

Ο Dan Auerbach από τους Black Keys κρατάει την «άγουρη» Jessica Lea Mayfield στο «ίσιο» δρόμο, στρογγυλεύει τις μελωδίες της, ισορροπεί με διακριτικές πινελιές τη μοναχική folk και την μελαγχολική pop και αφήνει τραγούδια σαν το  “Trouble” ή το αιθέριο “Our Hearts Are Wrong” να αναπτυχθούν. Καταφέρνει και δίνει το magic touch σε τραγούδια όπως το Somewhere In Your Heart ή το Run Myself Into The Ground πετυχαίνοντας έτσι να κάνει το album να ξεχωρίζει με διαφορά από το σωρό ανάλογων rock κυκλοφοριών.

Μεγάλο ταλέντο η Jessica Lea Mayfield. Μπορεί και νιώθει τους δυνατούς στίχους της, δεν παριστάνει το άγριο νιάτο ή την θλιμμένη και μοναχική πιτσιρίκα που δεν αντέχει το πόσο πολλά κουβαλάει το μυαλό της. Ξέρει τι λέει και καταλαβαίνει αυτά που τραγουδάει. Είναι “the real thing”.

Advertisements

About InfluencesOnly

a television version of a person with a broken heart
This entry was posted in 3, Music. Bookmark the permalink.

5 Responses to 3 Women

  1. ΡΕΑ says:

    APISTEYTO TO ALBUM TIS PJ HARVEY. TO EXO LIOSEI KANONIKA APO XTHES.
    PRAGMATIKA ISOS EINAI OTI KALUTERO EXEI KANEI. ARISTOURGIMA.

  2. badlydrawnboy says:

    Το τρίτο δεν το άκουσα ακόμα.
    Το πρώτο είναι πανέμορφο.
    Το δεύτερο ΕΡΓΟ ΤΕΧΝΗΣ, με κεφαλαία γράμματα παρακαλώ.

  3. Συμφωνώ. Είναι το άτιμο… είναι.

  4. Dimitris Z. says:

    Kai mi xehniomaste… Radiohead to Savvato!

  5. Αυτή είναι η καλύτερη ανάλυση του album της PJ Harvey που συνάντησα σε Ελληνικό site.

    http://www.mixgrill.gr/ar6794el_pjharveyletenglandshake.html

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s