Punks not Dead (x3)

Τον Ιανουάριο έτυχε να κυκλοφορήσουν τρία album από τρια ένδοξα ονόματα της punk ιστορικής μνήμης. Ακούγοντάς τα με τη σειρά διαπιστώνω πως κανένα δεν είναι αχρείαστο, αλλά και ότι κανένα δεν έχει κάποια ιδιαίτερη σπουδαιότητα. Λειτουργούν όμως σαν μια καλή ευκαιρία για να ξεσκονίσουμε εκείνα τα πρώτα τους album.

1) O αιώνιος punk rocker : Wire


Από τα συγκροτήματα της βρετανικής έκρηξης του punk που ξέφυγαν απ’τον ορυμαγδό των αμέτρητων γκρουπ  που παρήγαγαν οργανωμένο θόρυβο. Ανήσυχοι δημιουργοί με ανοιχτούς ορίζοντες και αδιάκοπη τάση για πειραματισμό με κάθε μουσική κατεύθυνση που τους έβγαζε από τα στεγανά του μουσικού κινήματος  που εκείνη την εποχή είχε ισοπεδώσει το σύμπαν ολόκληρο.

Το σημερινό comeback : Red Barked Tree

Straight foreword rock με ολίγες mainstream συμβάσεις αλλά με γραμμική ανάπτυξη κοφτερών και γρήγορων τραγουδιών. To 12o album τωνWire έχει ένα-δυο catchy τραγούδια και μισή ντουζίνα βαρβάτα (και ψιλό…arty τα λες) post punk anthems που θυμίζουν τα μεγαλεία των θεοσκότεινων no wave χρόνων των early 80’s. Χωρίς φυσικά το ίδιο πολιτιστικό εκτόπισμα, και σερβιρισμένο με γοητευτικό alt electro – rock περίβλημα. Έξυπνο μείγμα που μοιάζει μινιμαλιστικό αλλά «δαγκώνει». Όμως το album μέχει την αναπόφευκτη αίσθηση του «λίγου» και του «φθαρμένου» από τα χρόνια. Ευτυχώς δεν αποπνέει καθόλου την αίσθηση νοσταλγίας.

Καλύτερα θυμηθείτε το : Pink Flag (1977)

Το ντεμπούτο των Wire ανήκει στα καλύτερα album που βγήκαν ποτέ από το Βρετανικό punk και δεν έχει χάσει ίχνος από τη δυναμική του. Απείρως πιο έξυπνοι από τους ομοίου τους και μάστορες της οικονομίας στη δομή των τραγουδιών. Επιδραστικοί όσο λίγοι της γενιάς τους, οι Wire μέσα σε λιγότερο από 36 καταιγιστικά λεπτά έδειξαν πως πρέπει να παίζεται το punk rock. Ιερό δισκοπότηρο για τη μετέπειτα indie σκηνή.

2) O αιώνιος punk rocker: New York Dolls


Οι εφευρέτες του punk rock. Πολύ νωρίτερα απ’όλους τους μεταγενέστερους ήρωες του punk, οι New York Dolls έφεραν στο προσκήνιο ένα αιφνιδιαστικό συνδυασμό του σκληρού ρόκ και του ηδονιστικού glam, με θορυβώδεις κιθάρες που ήταν πιο μπροστά από την εποχή τους απ’όσο επέτρεπαν τα αντανακλαστικά της δισκογραφίας. Δυο ιστορικά album πρόλαβαν μόνο να ηχογραφήσουν, τα οποία γνώρισαν εμπορική αποτυχία. Ο Malcolm Mc Laren ανέλαβε να τους κάνει γνωστούς όταν βρέθηκαν σε αδιέξοδο και οι δισκογραφικές τους απέρριπταν η μια μετά την άλλη. Η συνεργασία τους έπεσε στο κενό με αποτέλεσμα ο Mc Laren να οδηγηθεί να σχηματίσει τους Sex Pistols. Μετά το 2004,οι New York Dolls έχουν κυκλοφορήσει άλλα δυο album.

Το σημερινό comeback : Dancing Backward in High Heels

Τα εναπομείναντα μέλη της μπάντας που έχουν επιβιώσει είναι ο David Johansen και ο Sylvain Sylvain. Το ντουέτο πλέον, ηχογράφησε μερικά τραγούδια που ακούγονται ευχάριστα όταν ο ακροατής δεν επιτρέπει τη μνήμη του παρελθόντος να θολώσει την απόλαυση μερικών ωραίων τραγουδιών.  Οι New York Dolls ακούγονται πλέον σαν μια καλή local band που εμφανίζεται στο bar της γειτονιάς της Κυριακές που όλοι θα γίνουν κουρούμπελα από το πιόμα. Με αειθαλή δυναμισμό αλλά χωρίς κανένα στοιχείο που να φέρνει έστω αμυδρά στο μυαλό την μεγάλη πολιτιστική τους κληρονομιά.

Καλύτερα θυμηθείτε το :  New York Dolls (1973)

Το πρώτο από τα δυο ιστορικά album του συγκροτήματος (ακολούθησε το Too Much Too Soon το 1974) που μπορεί να μη γνώρισαν μαζική απήχηση αλλά δικαιώθηκαν από την εκ των υστέρων κριτική, πριν το συγκρότημα χαθεί στη λήθη. Πανέξυπνο και πληθωρικό σε ιδέες, άφοβα campy σε πολλά σημεία και με εμφανές το αποτύπωμα του glam rock. Παροξυσμός οργάνων και θορύβου, τρομερός συνδυασμός πιάνου και κιθάρας, περίεργη αμφισεξουαλικότητα και μια επίθεση στις αισθήσεις που παίζει με το επικίνδυνο και το ατσούμπαλο ταυτόχρονα. Masterpiece.

3) O αιώνιος punk rocker: Gang Of Four


Ιστορικά τοποθετούνται στην πρώτη post punk σκηνή της Αγγλίας. Το συγκρότημα από το Leeds ήταν ένα από τα πιο ανοιχτά πολιτικοποιημένα σχήματα. Ωμό punk, funky ρυθμοί, ψυχεδελικό rock και επαναστατικό attitude. Η επιρροή των καινοτομιών των Gang Of Four μετριέται σε όλα τα μεταγενέστερα rock είδη και κυρίως σε όλα τα post-punk και new wave μπάντες που ακολούθησαν.

Το σημερινό comeback : Content

Οι Gang Of Four ζουν τη δεύτερη αναγέννησή τους μετά τη πρώτη τους διάλυση το 1984.Το ασυμβίβαστο πνεύμα είναι ακόμη εδώ. Ο δυναμισμός, η γνησιότητα και όλα τα trademark χάρη στα οποία έγραψαν ιστορία δίνουν παρόν. Το album έχει retro beats με ανέλπιστη φρεσκάδα, πειραγμένες κιθάρες, funky ρυθμούς και μια ιδέα από mainstream μικρό-ολισθήματα και κάτι άστοχους υπέρμετρους ενθουσιασμούς που φέρνουν σε παλιμπαιδισμό και δεν φέρνουν στο μυαλό τη σοφία του παλιοροκά, και βάζουν τρικλοποδιές στην ιδέα ενός νέου σπουδαίου album από τους πάλαι ποτέ ιδεολόγους punks.

Καλύτερα θυμηθείτε το :  Entertainment! (1979)

To εκτόπισμα της επιρροής του Entertainment εκτείνεται στους Fugazi, τους Sonic Youth, τους Red Hot Chili Peppers και τους Rage Against the Machine, μέχρι τους πρώιμους REM και U2. Πολιτικό και κοινωνικό σχόλιο με σαρκαστικό πνεύμα, εύκολα προσβάσιμο αλλά και άβολο ταυτόχρονα, με βίαια guitar riff που κουδουνίζουν στον εγκέφαλο και στίχοι βιτριόλι που κάνουν πολλά punk ονόματα που γνώρισαν μεγάλη επιτυχία να ακούγονται σαν να είναι σε λήθαργο και να στερούνται φαντασίας. Το νέο-Μαρξιστικό punk του σκεπτόμενου ακροατή του punk rock που δεν έχει απαραίτητα την ανάγκη του αυτοκαταστροφικού χτυπήματος με ροχάλες και αίματα, αλλά ψάχνει τη φωνή που τον εκφράζει.

Advertisements

About InfluencesOnly

a television version of a person with a broken heart
This entry was posted in 3, Music. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s