You Always Hurt The One You Love (episode 2 of 10)

Μια από τα ίδια… σκέφτηκε.

Ήταν έτοιμος να αφεθεί πάλι. Το ήξερε καλά το τροπάριο. Του είχε γίνει δεύτερη φύση η σκοτούρα μετά τη πτώση. Πάλι θα μηρύκαζε τη γνωστή ιστορία που θα τον έβγαζε από τα δύσκολα. Του πήγαινε το πανωφόρι της απώλειας. Ήταν κεντημένο με αγάπη, διπλωμένο με τις βρώμικες σόλες των παπουτσιών και πλυμένο στα ακάθαρτα νερά του υπονόμου. Αν και έσταζε, ήταν φορεμένο με ματαιοδοξία και κομψότητα. Στα μανίκια ήταν φανερές οι φθορές από μπηγμένα νύχια. Οι κηλίδες ήταν τα παράσημα που έδιναν αίγλη στο παρελθόν. Κρατούσαν την ανάμνηση. Τις έδιναν σημασία. Έλεγε να μη το φορέσει πάλι, αλλά τα πνιχτά γέλια της νύχτας που έρχονταν από μακρυά έριχναν τη θερμοκρασία. Το φλέρτ καιροφυλακτούσε και έμοιαζε επικίνδυνο. Που να πας εκεί έξω με το κοντομάνικο.

Μια από τα ίδια…

Ποιο hangover; Η απορύθμιση που ακολούθησε θα ήταν hangover, συνδυασμένο με τζετ λάνγκ και χρόνια αϋπνία μαζί.

Τα μικρά πράγματα είχαν πάψει να της φτιάχνουν τη διάθεση, έμοιαζαν με μαραθώνιο από ενέργειες και συναναστροφές που την οδηγούσαν με μαθηματική ακρίβεια στη μοναξιά. Το έργο ήταν έτοιμο, η «συμφωνία της πτώσης» που φιλοτέχνησε θα ήθελε πέντε Μπετόβεν για πρωινό. Θα ήταν το αριστούργημά της. Οι μειλίχιες μελωδίες που σκαρφίστηκε για τη μουσική επένδυση της υπόλοιπης ζωής της, έμοιαζαν παρήγορες. Κάτι παραφωνίες και κάτι μικρά φάλτσα πήγαν να παρεισφρήσουν στο άριστα οργανωμένο έργο. Χαμένος κόπος. Η συνθέτις απέρριπτε κάθε jazz υποψία που απειλούσε τη συμμετρία του πένθιμου βαλς. Είχε ανάγκη για ανατροπή. Ανάγκη για επαναπροσδιορισμό. Ανάγκη για αντιμετώπιση. Ανάγκη-σκέτο.

Advertisements

About InfluencesOnly

a television version of a person with a broken heart
This entry was posted in Ever-changing stories. Bookmark the permalink.

5 Responses to You Always Hurt The One You Love (episode 2 of 10)

  1. libellula says:

    o erotas den erxete panta ntymenos me to metaxoto skouro epanofori tis apolias? i oxi?

  2. Soup is good food says:

    Έχω την εντύπωση οτι έπαθες πλάκα με την ταινία. Κι εγώ το ίδιο…

  3. Δεν έχεις ιδέα.

    (καλό το nickname)

  4. tatiana says:

    σ’αυτη την ταινια, ολοι λιγο-πολυ εχουμε υπαρξει πρωταγωνιστες. μα καποιες φορες πρεπει να δεις κατι σαν θεατης για να συνειδητοποιησεις ποσο ευκολο κ ποσο αδυνατο ειναι συγχρόνως να ξεπερασεις τον εαυτο σου.
    “how can you trust something like feelings, when they can just disappear like that?”

  5. Όλοι βλέπουμε κομμάτια του εαυτού μας στους ήρωες. Βλέποντας την ιστορία αντιλαμβανόμαστε με πικρό τρόπο, τη δύναμη που έχουν οι ανάγκες μας απέναντι στις επιθυμίες μας.

    “I just got a feeling about her. You know when a song comes on and you just gotta dance”

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s