From The Top!

Συνήθως οι πιο ενδιαφέρουσες τηλεοπτικές σειρές που συμβαίνουν σήμερα είναι και οι πιο καταθλιπτικές (Mad Men). Από την άλλη αυτές που υποτίθεται είναι διασκεδαστικές θέλουν να γίνουν τα νέα “friends” στη θέση του χαλίφη. Αλήθεια δεν θέλω νέα φιλαράκια και ευχάριστες φάτσες σε υπέροχες παρέες να τη βγάζουν με αξιολάτρευτες καταστάσεις σε πλατό με καναπέδες – φάτσα στη κάμερα. Οι «νεανικές» σειρές είναι εκτός εποχής. Επίσης θα έπρεπε να υπάρχει μουσική τηλεόραση που να έχει το ρόλο που είχε κάποτε το MTV, και όχι με trendy καθυστερημένα VJ’s (ouch), εκπομπές reality και πήχτρα στη γελοία ελληνική pop σκηνή. Τηλεόραση που θα θύμιζε το παρελθόν και θα πρότεινε μουσική. Όπως  θα έπρεπε να υπάρχει ραδιόφωνο που να μην έχει ασφυκτικά περιορισμένο air play που να αφορά μόνο το σημερινό ευρωπαϊκό chart αλλά εκπομπές με φαντασία και fun αφιερώματα.

Κάτι μαζικό και χωρίς τη σοβαροφάνεια του «έγκυρου».

Αν υπάρχει καταπραϋντικό στις παραπάνω ελλείψεις της στείρας κατάστασης που βιώνουμε στο entertainment, αλλά και μια ένεση fiction αισιοδοξίας στους μίζερους και χαλεπούς καιρούς που ζούμε, είναι μόνο το Glee.

Ο πρώτος κύκλος  ολοκληρώθηκε το πρώτο εξάμηνο του 2010 και αποτελείται από 22 επεισόδια. Χωρισμένο σε δυο μέρη (13 και 9 επεισόδια αντίστοιχα) το Glee είναι ότι πιο fun και ανέμελο έχουμε δει στην τηλεόραση εδώ και δεκαετίες. Πρόκειται για το απόλυτο  τηλεοπτικό φαινόμενο αυτή τη στιγμή που επαναφέρει την pop κουλτούρα από τη βιομηχανική διάσταση στη πραγματική βάση της, το “fun”. Μια πανδαισία μουσικής από ξεχασμένα classics, καινούριες επιτυχίες, oldies και guilty pleasures από όλες της δεκαετίες και όλα τα είδη της μουσικής που την επόμενη μέρα σημειώνουν πωλήσεις εκατομμυρίων στις updated διασκευές τους.

Το Glee είναι το μουσικοχορευτικό  club που αποτελεί μια μικρή ομάδα παιδιών τα οποία  είναι οι outsiders του σχολείου και προσπαθούν να εκφραστούν μέσα απ’ το τραγούδι και  το χορό.  Δεν πρόκειται για ταλέντα που έχουν το x factor ούτε για φάτσες  που θυμίζουν το 90210 ή το Gossip Girl. Πρόκειται για  un-cool  παιδιά, χαρακτήρες του περιθωρίου, μειονότητες,  gay και freaks για mainstream ανταγωνιστικό περιβάλλον του σχολείου. Εκεί αρχίζει και το “μπλέξιμο” με την ομάδα του football και τις cheerleaders, στις οποίες ηγείται η υπέροχα μοχθηρή Jane Lynch.

Στο «πάρτι» κάθε επεισοδίου τα παιδιά τραγουδάνε από Diana Ross μέχρι Creedence, από John Lennon και Springsteen μέχρι Cyndi Lauper και Rihanna, από Neil Diamond και Rolling Stones μέχρι  Heart και Pretenders, από Aerosmith και Kiss μέχρι Olivia Newton-John και  Lady Gaga και από Paul Anka και Barbara Streisand μέχρι Van Halen και Queen. Είτε κάνουν αφιερώματα στη Madonna, είτε κάνουν διάσημα ντουέτα, είτε mush-ups μεγάλων επιτυχιών, είτε διάσημα μιούζικαλ του παρελθόντος όπως Cabaret, Hair και Rocky Horror Picture Show (αποθέωση αυτό το επεισόδιο) είτε kitsch τραγούδια σαν το Let’s Get Physical που ξαναζούν, όλα γίνονται πραγματική απόλαυση.

Όλοι οι καλλιτέχνες στην Αμερική τρέχουν να προσφέρουν τα τραγούδια τους στους παραγωγούς της σειράς για να ακουστούν και να πάρουν το boost των πωλήσεων και της δημοτικότητας που δίνει το Glee το οποίο έχει ανεβάσει σχεδόν 100 επιτυχίες στα chart. Απεριόριστα campy και τόσο πολύ fun, που απαγορεύεται αυστηρά για προκατειλημμένους και σοβαροφανείς αλλά δυστυχώς ακατάλληλη σειρά για το ελληνικό νεανικό κοινό.  Μια γενιά teenagers που στο συντριπτικό σύνολό της έχει αποκοπεί πλήρως από την εξέλιξη της pop κουλτούρας, δεν έχει παραστάσεις και δεν θα μπορέσει να καταλάβει τις συνεχόμενες αναφορές κάθε επεισοδίου στη μουσική, ενώ  παρακολουθεί με φανατισμό εκπομπές τύπου Just the Two of Us και πιστεύει πραγματικά πως οι Έλληνες καλλιτέχνες στην Αμερική έχουν πάει για καριέρα και όχι για ψώνια.

Αξίζει να σημειωθεί πως η σειρά-φαινόμενο Sopranos τελείωσε με αυτό το τραγούδι στη τελευταία σκηνή του μεγάλου φινάλε του. Το ακούγαμε σε ανύποπτο χρόνο σε μεγάλες ταινίες όπως το Monster, και φέτος μια ακόμη σειρά-φαινόμενο, το Glee τελειώνει (όχι οριστικά) με Don’t Stop Believin’ στο τελευταίο επεισόδιο.

Χμμμ… Μήπως να αναθεωρήσουμε τη γνώμη μας για τους Journey και ειδικότερα γι’αυτό το κομμάτι?

Advertisements

About InfluencesOnly

a television version of a person with a broken heart
This entry was posted in TV. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s