My brother from another mother

Είναι τρομακτικό το ότι έχουμε φτάσει σε μια εποχή που στις νεαρές ηλικίες ο όρος R’n’B φέρνει στο μυαλό μόνο την Keisha και την Rihana. Ίσως ούτε καν αυτές. Επίσης έχει πολύ καιρό, ίσως χρόνια, να βγει ένα soul album που να είναι soul album.

Ο John Legend μετά το αριστουργηματικό ντεμπούτο του, μπήκε στη γενιά των nu soul καλλιτεχνών που προσχώρησαν ολοκληρωτικά στο σύγχρονο trend της μαύρης Pop.  Εκεί που θησαυρίζουν τύποι σαν τον Wil I Am, ο οποίος μοιάζει να μοιάζει να είναι για τους μαύρους καλλιτέχνες σήμερα ότι ήταν για τους λευκούς ροκ τραγουδιστές ο Phil Collins στη δεκαετία του 80.

Η κολεκτίβα των Roots αρνείται να κατασκευάσει crowd pleasers για να μπει στα charts και δεν μπόρεσε να ακολουθήσει σαν session μπάντα τους σύγχρονους ladie’s men του R&B της συνομοταξίας του Usher. Έτσι αναγκάστηκε να έχει day job στο show του Jimmy Fallon ανοίγοντας για τους διάφορους καλεσμένους του νεαρού clean cut παρουσιαστή.

Η συνεργασία τους είναι ευτύχημα και για τους δυο. Το αποτέλεσμα είναι το album Wake Up με το οποίο κάνουν μια βουτιά στην ιστορία της μαύρης μουσικής στις δεκαετίες του 60 και του 70. Διασκευάζουν παλιά και λιγότερο γνωστά τραγούδια κοινωνικής αφύπνισης και διαμαρτυρίας της ιστορίας της soul.  Το “Little Ghetto Boy” του Donny Hathaway, το  Wholy Holy” του Marvin Gaye, το 11 λεπτό “I Can’t Write Left-Handed” του Bill Withers και  το “I Wish I Knew How It Would Feel to be Free” της Nina Simone.  Η απίστευτη εκτέλεση του “Compared to What” είναι τόσο αιχμηρή που περνιέται εύκολα για ένα  outtake του Sly Stone της εποχής του “There’s a Riot Goin’ On”.  Το “Shine” είναι το μοναδικό original τραγούδι από τα δώδεκα του album.

Vintage soul, instrumental βιρτουοζιτέ από αληθινούς μουσικούς, piano jazz αυτοσχεδιασμοί, funky κρουστά, gospel φωνητικά, δόσεις επαναστατικής reggae,  hip-hop ενέργεια και ρυθμοί του «δρόμου» με απόηχους του ήχου της Philadelphia και της Motown των τελευταίων χρόνων της εποχής του Detroit.

Όλα αυτά φιλτραρισμένα μέσα από την ιδεολογία των Black Panthers και την blaxploitation ατμόσφαιρα, ντύνουν μουσικά R&B ύμνους με μηνύματα αναγκαιότητας για αγάπη ώστε να επιτευχθεί η κοινωνική αλλαγή, για τον πόλεμο, για το περιβάλλον και την κοινωνική αδικία. Με παραγωγή που αναδεικνύει το mentality και τη γνησιότητα των αυθεντικών ηχογραφήσεων. Μια γιορτή της γνήσιας soul και της ιδεολογίας της που όμως δεν εμπεριέχει νοσταλγία, αλλά αφορά το παρόν. Η έμπνευση έρχεται από το παρελθόν αλλά τα τραγούδια μοιάζουν πιο επίκαιρα από ποτέ σε βαθμό που ξεπερνιέται το concept του cover album και μιλάμε για κάτι σημερινό.

Γενναία και ισορροπημένη προσπάθεια, φτιαγμένη με αφοσίωση και αγάπη για τη μουσική, αλλά μπολιασμένη με αυθεντική κοινωνική οργή.

Σειρά τώρα θα έπρεπε να έχει ένα album συνεργασία της Alicia Keys με τον Maxwell, όπου θα διασκευάζουν τα ντουέτα της Tammi Terrell και του Marvin Gaye.

Η διασκευή στο “Hard Times” των Baby Huey and the Babysitters είναι μια τρυφερή κατάδυση στη μαγεία της soul της δεκαετίας του 60

Advertisements

About InfluencesOnly

a television version of a person with a broken heart
This entry was posted in Music. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s