Does anybody remember laughter?

Είναι μερικές φορές οι επιλογές, η στάση ζωής και η φιλοσοφία κάποιων καλλιτεχνών που σου προκαλούν όσο θαυμασμό σου προκαλεί και η μουσική τους. Ο Robert Plant στα 62 του είναι πιο συναρπαστικός από ποτέ. Όχι μόνο δεν αναμασά την εικόνα και το φορτίο  του παρελθόντος του αλλά φαντάζομαι ότι πολύ θα ήθελε να αποτινάξει την βαριά κληρονομιά του παρελθόντος του για να αρχίσει από την αρχή, να δημιουργήσει άλλες προσδοκίες και να χτίσει ένα μικρό και πιστό κοινό. Να χάνεται στα folk και ethnic φεστιβάλ ανενόχλητος χωρίς να είναι ο πρώην χρυσός Θεός του rock αλλά ένας καλλιτέχνης που μαθαίνει την ιστορία της μουσικής και εξελίσσει τις ερμηνείες του μέσα από την αγάπη του γι αυτήν.

Τα «σφυριά των Θεών», αν κοπανάνε ακόμα, μόνο ηχορρύπανση μπορούν να του προκαλέσουν πια…

Προσοχή όμως, ποτέ δεν παρίστανε τον ροκά που ξαναζεί τη νιότη του και ποτέ δεν έχει κάνει «come back». Χαράζει τη δική του σταθερή πορεία και αισθάνεσαι πως τα καλύτερα πράγματα τα έχει μπροστά του. Είναι καλλιτέχνης με όραμα.  Πόσοι της γενιάς του ταιριάζουν σε μια τέτοια περιγραφή;

Ο Robert Plant εξακολουθεί να απορρίπτει εδώ και χρόνια τσουβάλια εκατομμυρίων για μια επανένωση και περιοδεία των Led Zeppelin με τον γιο του Bonham στα drums, με αποκορύφωμα την περσινή πρόταση, όπου θα σχεδιάζονταν με τεράστια περιοδεία αν έλεγε το «ναι».

Απορρίπτει ένα μεγάλο δισκογραφικό συμβόλαιο για ένα follow up στο αριστουργηματικό album Raising Sand που έκανε με την Allison Krauss και τον T-Bone Burnett και που σάρωσε τα Grammy.

Αντ’ αυτού πάει και επανιδρύει ένα εφηβικό blues project που είχε φτιάξει στα 16 του, πριν ακόμη και από τους Led Zeppelin, και που δεν κυκλοφόρησε ποτέ επίσημο album.

Μάλιστα…

Το Band of Joy δημιουργεί μια άτυπη τριλογία που ο Robert Plant κυκλοφόρησε τα δέκα τελευταία χρόνια. Μαζί με το Dreamland (2002) και το Mighty Rearranger (2005), o Plant ολοκληρώνει (;) ένα προσωπικό ταξίδι στα σπλάχνα του Rock, του Blues, της country και της folk.

Το ένα τραγούδι είναι καλύτερο απο το άλλο, χωρίς σκόνη και παλαιοντολογία αλλά με φρέσκια αισθητική και προσεγμένη παραγωγή.

Και αυτή η ΦΩΝΗ…. γίνεται όλο και καλύτερη… πιο εκφραστική και με αίσθηση της βαρύτητας.

Βαθιά υπόκλιση…

Dreamland                     Mighty Rearranger              Band of Joy

Advertisements

About InfluencesOnly

a television version of a person with a broken heart
This entry was posted in Music. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s